tag:blogger.com,1999:blog-37426665325893401212011-07-08T08:08:36.395+02:00မွ်ေဝခံစားျခင္းေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-12297910109932581272009-08-14T19:10:00.018+02:002009-08-15T03:05:05.816+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Sn5oO0v7fmI/AAAAAAAAA1A/Y3VQXRUQSFo/s1600-h/555.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367842409759342178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 148px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Sn5oO0v7fmI/AAAAAAAAA1A/Y3VQXRUQSFo/s320/555.jpg" border="0" /></a>........ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းကိုျပန္တဲ့အျပန္ခရီးက ရုပ္ရွင္ဆန္တယ္။ အလာခရီးမွာ<br />ေပွ်ာ္ရႊင္တက္ႂကြခဲ့ၾကသေလာက္...အျပန္ခရီးကေတာ့တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ရင္တ<br />ထိတ္ထိတ္နဲ ့..၊..စခန္းကိုတိုက္ရိုက္မျပန္ႏိုင္...ေဝါေလရြာမွာတညအိပ္ခဲ့ရတယ္။<br />ခရီးကဘာမွမေဝးေတာ့ ကားနဲ ့သြားရင္ ၄၅မိနစ္သာသာ၊ ေရွ ့မွာတပ္ရင္း ၂၀၆၊<br />မိုးကဲစခန္း..ၿပီးရင္ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း။.. အေျခအေနက ညဖက္ခရီးဆက္ဖို ့လံုးဝ<br />စိတ္မခ်ရေတာ့။ ဧည့္သည္မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ၊မဲေဆာက္ၿမိဳ ့အထိပို ့ေဆာင္ေပးဖို ့<br />က်ေနာ္တပ္ရင္း(၂၀၆)မွာစစ္သင္တန္းတက္ခဲ့စဥ္က သင္တန္းမွုးအျဖစ္တာဝန္ယူ<br />ခဲ့သူ KNU ဗိုလ္ကတာဝန္ခံတယ္။ သူ ့အိမ္မွာပဲက်ေနာ္တို ့တညအိပ္ခဲ့ၾကရတယ္။<br />ေဝါေလရြာႀကီးတရြာလံုးတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ၿပီး လူရိပ္လူေရာင္ပင္မေတြ ့ရေတာ့။<br />က်ေနာ့္ဆရာသင္တန္းမွုးကိုယ္တိုင္က ဖလူးခံစစ္စခန္းမွာကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္တိုက္ပြဲ<br />ဝင္ေနခဲ့သူတဦး...၊ .ျဖစ္စဥ္ေတြကို ဧည့္သည္ေတြနဲ ့က်ေနာ္တို ့အားရွင္းျပေနတဲ့<br />သူရဲ ့မ်က္ႏွာလည္းအေတာ္ေလးမေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့တယ္။... ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းကဒီ<br />ေဝါေလရြာမွာ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကိုအႀကီးအက်ယ္..က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။<br />ဖလူးခံစစ္စခန္းမွာကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အရာရွိအားလံုးနီးပါး .ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို<br />ေရာက္ရွိေနစဥ္အတြင္း ရန္သူတပ္ေတြကရုတ္တရက္ထိုးစစ္ဆင္လာခဲ့တယ္။.အ<br />ေသအျခာႀကီးၾကပ္မဲ့အရာရွိေတြမရွိတဲ့အေျခအေနမွာ ..ရန္သူရဲ ့ရုတ္တရက္ျပင္း<br />ထန္တဲ့တိုက္ခိုက္မွုကိုအလစ္အငိုက္ခံလိုက္ရတဲ့အခါ.. ဘယ္လိုမွမခံႏိုင္ေတာ့ပဲခံ<br />စစ္စီးေၾကာင္းအခ်ိဳ ့က်ိဳးေပါက္ကုန္တယ္။ ..ကတုတ္က်င္းအခ်ိဳ ့ကိုရန္သူကသိမ္း<br />လိုက္တာကိုမသိပဲဆက္တိုက္တဲ့သူကတိုက္၊.. ဆုတ္တဲ့သူကဆုတ္ျဖစ္ကာအေျခ<br />အေနေတြရွုတ္ေထြးကုန္ၿပီး သူလူကိုယ္လူေရာေထြးကုန္တယ္။ေနာက္ဆံုးမေတာ့<br />စနစ္တက်မဟုတ္ပဲကိုဆုတ္ခြါခဲ့ၾကရၿပီး၊ တပ္မဟာ(၆)ရဲ ့အေရးပါလွတဲ့ဖလူးခံစစ္<br />စခန္းကို လက္လြတ္ဆံုရွုံးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ေနာက္ဆက္တြဲအက်ိဳးဆက္အေျပာင္း<br />အလဲေတြကေတာ့ႀကီးမားလွပါတယ္။<br /><br />........က်ေနာ္စခန္းကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ .စခန္းကရဲေဘာ္ေတြအားလံုးအဆင့္သင့္<br />ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ ရန္သူကိုျပန္တိုက္ဖို ့မဟုတ္ပါဘူး၊ စခန္းကေနဆုတ္ခြါဖို ့..၊..မဆုတ္<br />ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ရာနဲ ့ခ်ီတဲ့က်ေနာ္တို ့ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြမွာရွိတာမီးက်ိဳး<br />ေမာင္းပ်က္ ေသနတ္ ၃၊၄ လက္နဲ ့ရန္သူကိုဘယ္လိုသြားတိုက္မလဲ။.အဲဒီအခ်ိန္စ<br />ခန္းမွာမိသားစုေတြရွိေနၿပီ။.. ရဲေဘာ္၄ေယာက္ ကရဲေမ ၄ေယာက္နဲ ့အိမ္ေထာင္<br />က်တယ္။.... ေတာခိုလာတဲ့လင္ေယာကၤ်ားေတြေနာက္ကို သားသမီးေတြနဲ ့လိုက္<br />လာတဲ့မိသားစုေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္ျပန္ေရာက္တဲ့ေန ့ညဖက္မွာပဲ က်ေနာ္တို ့တ<br />ေတြ စခန္းကေနနယ္စပ္ကို ထြက္ခြါခဲ့ရတယ္။ ေျပာမယ္ဆိုေျပာစရာေလးေတာ့ရွိ<br />တာေပါ့ဗ်ာ.။က်ေနာ္တို ့ဆုတ္လာတာကေတာ့ဖလူးစခန္းကလိုမဟုတ္ဘူးစနစ္တ<br />က်ေလး ေပါ့။ အဲဒီစနစ္တက်ဆုတ္ခြါစဥ္ထဲက အမွတ္တရေလးတခု..။က်ေနာ္တို ့<br />ဆုတ္လာတဲ့လမ္းရဲ ့ေတာစပ္မွာ... ဝက္ႀကီးတေကာင္နဲ ့ပက္ပင္းသြားေတြ ့တယ္။<br />ေတာထဲကေျပးထြက္လာတဲ့ဝက္ႀကီးဟာ ညဖက္အေမွာင္ႀကီးထဲ ဘာသံမွမထြက္<br />ပဲေလွ်ာက္လာတဲ့လူတန္းႀကီးနဲ ့ရုတ္တရက္ေတြ ့လိုက္ရေတာ့ .ေၾကာင္ၿပီးဆက္မ<br />ေျပးပဲရပ္ၾကည့္ေနတယ္။ ..အဲဒီအခ်ိန္ ေတာင္ပိုင္းမင္းသမီးစခန္းကသင္တန္းလာ<br />တက္တဲ့ရဲေဘာ္တေယာက္က....“ဟာ..ေတာဝက္ႀကီး..ေတာဝက္ႀကီး”ဆိုၿပီးဓါးနဲ ့<br />ေျပးထိုးတာတခ်က္ပဲ၊ ေသေရာ..။.....က်ေနာ္တို ့လည္းဝမ္းသာအားရနဲ ့ဝက္ႀကီး<br />သယ္သြားဖို ့လုပ္ေနတုန္း..ကရင္ရြာသားတေယာက္ေတာထဲကေျပးထြက္လာၿပီး<br />ဝက္တေကာင္မေတြ ့ဘူးလားေမးလာတယ္။....ၿပီးေတာ့ေသေနတဲ့သူ ့ဝက္လည္း<br />ေတြ ့ေရာထိုင္ၿပီးငိုပါေလေရာ့ဗ်ာ။လက္စသတ္ေတာ့စစ္ေျပးမလို ့လုပ္တုန္းလြတ္<br />ထြက္လာတဲ့ဝက္ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္တန္းမွုးက ဝက္ပိုင္ရွင္ကိုေခ်ာ့ေမာ့ၿပီးဝက္<br />ဖိုးေငြအေလွ်ာ္ျပန္ေပးလိုက္ရတယ္။...ဟိုမွာကေခ်ာ့ေနတုန္း ဒီမွာရဲေဘာ္ေတြက<br />ဝက္ကိုသယ္သြားၾကၿပီ။. က်ေနာ္တို ့တပ္ဖြဲ ့ေတြ ပထမတဆင့္တပ္ဆုတ္သြားခဲ့ရ<br />တဲ့ေနရာက ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္စည္းျဖစ္တဲ့ ေသာင္ရင္းျမစ္ေဘးက KNUရဲ ့မူဆ<br />လင္တပ္ဖြဲ ့တပ္စခန္းထဲကိုပါ။ က်ေနာ္တို ့ေရာက္တဲ့အခ်ိန္တပ္ဝင္းထဲ ဘယ္သူမွ<br />မရွိေတာ့။တပ္ဝင္းတခုလံုးေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြျပည့္သြားေတာ့တယ္။က်ေနာ္<br />တို ့နဲ ့ပါလာတဲ့ဝက္ႀကီးကို မူဆလင္တပ္ရဲ ့..အိမ္ေထာင္သည္လိုင္းထဲမွာပဲေပၚၿပီး<br />ရဲေဘာ္ေတြအားလံုးေဝလိုက္ၾကတယ္။ ဝက္သားလည္းမစားရတာၾကာၿပီမို ့အဲဒီမ<br />နက္က ထမင္းၿမိန္လိုက္ၾကတယ္ျဖစ္ျခင္း..။ ေနာက္ပိုင္းျပန္ၾကားရတာကက်ေနာ္<br />တို ့ဆီကလူႀကီးေတြ မူဆလင္တပ္မွုးကို အေတာ္ေလးေတာင္းပန္လိုက္ရတယ္ဆို<br />တာပါပဲ။ တခါတေလ က်ေနာ္တို ့ကလမ္းသိပ္မယူၾကဘူး။သိပ္ညစ္လာတဲ့အခါမ်ိဳး<br />ေပါ့.....။<br /><br />..........ဖလူးစခန္းက်ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာေနထိုင္ၾက<br />တဲ့ ေက်ာက္ခတ္၊ေမာ္လီခ်ိဳင္း၊ေသ့ေဘာဘိုး၊မိုးကဲ၊ေတာင္အုပ္၊ေဝါေလ. စတဲ့ေက်း<br />ရြာေတြမွာမွီတင္းေနထိုင္ၾကတဲ့ ကရင္ျပည္သူေတြဟာပိုင္ဆိုင္သမွ်ကိုစြန္ ့ၿပီးတႏိုင္<br />တပိုင္သယ္ႏိုင္သမွ်ေလးေတြသယ္ၿပီး နယ္စပ္ကိုျဖတ္ၿပီးထိုင္းႏိုင္ငံထဲကိုေျပးဝင္ခို<br />လွံဳခဲ့ၾကရပါတယ္။.. ေတာင္အုပ္နဲ ့ပတ္ဝန္းက်င္ေက်းရြာေတြလိုအတြင္းပိုင္းက်တဲ့<br />ရြာေတြကျပည္သူေတြဆိုရင္ျဖင့္ ရန္သူစစ္ေၾကာင္းေတြ.. ကိုေရွာင္တိမ္းရင္းေတာ<br />ထဲေတာင္ထဲ လနဲ ့ခ်ီပတ္ေျပးၿပီးမွ နယ္စပ္ကိုျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။.. က်ေနာ္<br />တို ့ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြ.. နယ္စပ္မူဆလင္တပ္စခန္းထဲကိုေရာက္ေနေပမယ့္<br />ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကိုျဖတ္ေက်ာ္လို ့မရေသးပါဘူး။တဖက္နယ္စပ္ထိုင္းႏိုင္ငံဖက္ျခမ္းမွာ<br />ထိုင္းစစ္တပ္က အဆင္သင့္ေနရာယူထားပါတယ္။.. က်ေနာ္တို ့ေရာက္ေနတဲ့မူဆ<br />လင္တပ္ဝန္းထဲမွာ ထိုင္းသစ္လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးတေယာက္ပိုင္တဲ့ သစ္စက္ႀကီးတလံုး<br />ရွိတယ္။ အေတာ္ေလးကိုႀကီးတဲ့သစ္စက္ႀကီး..။.. လုပ္ၿပီးသား တံခါေဘာင္ေတြ၊တံ<br />ခါးခ်ပ္ေတြ၊ျပဴတင္းေပါက္ေဘာင္ေတြဟာအပံုလိုက္၊အထပ္လိုက္ေထာင္နဲ ့ေသာင္း<br />နဲ ့ခ်ီၿပီးေတာ့ကိုရွိတယ္။ ဒီေလာက္အသည္းအသန္ျဖစ္ေနတဲ့ၾကားထဲမွာပဲထိုင္းေတြ<br />က ကားႀကီး၊ကားငယ္ေတြနဲ ့ကို ဒီပစၥည္းေတြကိုသယ္ထုတ္၊ကဲ့ထုတ္ေနၾကေလရဲ ့။<br />ဒါက KNU နဲ ့သူတို ့လုပ္ထားတဲ့အလုပ္.။ က်ေနာ္တို ့မွာေတာ့ ဒီျမင္ကြင္းကိုၾကည့္<br />ၿပီး က်ေနာ္တို ့ပိုင္ဆိုင္ရာ၊ျမတ္ႏိုးရာ တစံုတခုကို ရင္ထဲကဆြဲယူႏုတ္ခံေနရသလိုခံ<br />စားၾကရတယ္။ က်ေနာ္တို ့ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ၾကမည္နည္း.....။<br /><br />.........မူဆလင္တပ္ဝင္းထဲေရာက္ၿပီး ၂ ရက္အၾကာမွာ ဗဟိုေကာ္မီတီကထိပ္ပိုင္း<br />တာဝန္ရွိသူေတြေရာက္လာၾကၿပီး အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုစခန္းတာဝန္ရွိသူေတြနဲ ့<br />ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ၿပီးတဲေနာက္ က်ေနာ္တို ့ရဲေဘာ္ေတြအားလံုးကိုတန္းစီေစၿပီး ဗ<br />ဟိုေကာ္မီတီရဲ ့ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္တဦးက အားေပးႏွစ္သိမ့္စကားေျပာပါတယ္။<br />သူ ့ရဲ ့မိန္ ့ခြန္းၿပီးတဲ့အခါ သူကေမးပါတယ္..“ ရဲေဘာ္တို ့အခုဘာလိုအပ္ေနလဲ”တဲ့<br />တန္းစီေနတဲ့ရဲေဘာ္ေတြအားလံုးတိတ္ဆိတ္ၿပီးဘာသံမွထြက္မလာၾက...။စကၠန္ ့အ<br />ေတာ္ေလးၾကာၿပီးတဲ့အခါ ..ရဲေဘာ္တေယာက္ရဲ ့ျပန္ေျဖသံကိုၾကားလိုက္ရတယ္..။<br />“က်ေနာ္တို ့“ဆား” လိုပါတယ္။ က်ေနာ္တို ့စားဖို ့“ဆါး” မရွိေတာ့ဘူး”။ “ဟာ”ဆိုတဲ့<br />အသံႀကီးနဲ ့အတူပဲ တန္းစီပြဲလည္းပ်က္ကေရာ.........။<br />က်ေနာ္တို ့အခုလိုေနတာကေတာ့ ........၊<br />“ေသနတ္ေတြ၊က်ည္ဆံေတြပဲဗ်” ...ေက်ာင္းသား၊ျပည္သူေတြကိုလမ္းမေတြေပၚမွာ<br />ရက္ရက္စက္စက္ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့........ဒီစစ္တပ္ကိုျပန္ပစ္ဖို ့.......၊<br />့“ေသနတ္ေတြ၊က်ည္ဆံ ေတြ”<br />က်ေနာ္တို ့လိုအပ္ေနတယ္....။ က်ေနာ္တို ့လိုအပ္ေနတာ “ေသနတ္ေတြ၊က်ည္ဆံ<br />ေတြပဲဗ်”...........။<br /><br />........၃ ရက္ေျမာက္တဲ့ေန ့မွာေတာ့ KNU တပ္မွုးတခ်ိဳ ့ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္တို ့<br />တပ္ဖြဲ ့ေတြကေန တိုက္ခိုက္ေရးတပ္ဖြဲ ့တဖြဲ ့ဖြဲ ့.....ေစၿပီးလက္နက္တပ္ဆင္ေပးပါ<br />တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ နယ္စပ္ကိုျဖတ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ေရွာင္ေျပးၾကရ<br />မွာပါ။ လက္နက္တပ္ဆင္ေပးခံရတဲ့ တိုက္ခိုက္ေရးတပ္ဖြဲ ့၊ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ထိုး<br />စစ္ဆင္လာတဲ့ ရန္သူတပ္ေတြကို ခံစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ဖို ့ထြက္ခြါသြားၾကၿပီးေနာက္၊<br />၄ ရက္ေျမာက္ေန ့မွာထိုင္းစစ္တပ္ကအရာရွိတပ္မွဳးႀကီးေတြေရာက္ရွိလာၿပီးစခန္း<br />တာဝန္ရွိသူေတြနဲ ့ေတြ ့ဆံုကာေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြကိုထိုင္းႏိုင္ငံထဲျဖတ္ေက်ာ္<br />ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ရန္သူတပ္ေတြတက္လာၿပီဆိုတာ.. က်ေနာ္တို ့သိေနၾကရၿပီ။<br /><br />.........ဒုတိယတဆင့္ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြ ခိုနားဖို ့ေနရာကို..သတ္မွတ္ေပးပါ<br />တယ္။ က်ေနာ္တို ့တေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး. ဒုတိယစုရပ္ကို ေရာက္ယံုရွိ<br />ေသးတယ္. .၊ မူဆလင္တပ္ဝင္းထဲကသစ္စက္ႀကီး.. မီးဟုန္းဟုန္းေလာင္ေနတာကို<br />ေတြ ့ရပါေတာ့တယ္။... က်ေနာ္တို ့အေတာ္ေလးကို အထိတ္တလန္ ့ျဖစ္သြားခဲ့ၾက<br />တယ္။ အခုပဲနယ္စပ္ကိုျဖတ္တယ္..အခုပဲရန္သူတပ္ေတြေရာက္လာတယ္ဆိုေတာ့<br />လန္ ့ဆိုလဲလန္ ့စရာပါပဲ..။.. ေနာက္ေတာ့ရန္သူတပ္ေတြေရာက္မလာေသးဘူးလို ့<br />သိရျပန္တယ္။ ...ဒုတိယစုရပ္ကိုေရာက္ၿပီး ေနရာခ်ၿပီးလို ့ေနာက္ ၄ နာရီေလာက္<br />အၾကာမွာေတာ့ တဖက္ကမ္းကရင္နယ္ေျမထဲကေနေၾကာက္မက္ဖြယ္ေပါက္ကြဲသံ<br />ႀကီးကိုၾကားလိုက္ရၿပီးလက္နက္ႀကီး၊ငယ္ေပါင္းစံုတၿပိဳင္တည္းပစ္ခတ္လိုက္တဲ့အ<br />သံကိုၾကားရပါေတာ့တယ္။ဘယ္ေလါက္ျပင္းထန္သလဲဆိုက်ေနာ္တို ့ရွိေနတဲ့ ထိုင္း<br />ငံဖက္ျခမ္းက ေျမႀကီးေတြပါသိမ့္သိမ့္တုန္တယ္။ ထိုင္းဖက္ျခမ္းနယ္ေျမထဲကိုလည္း<br />ရန္သူရဲ ့လက္နက္ႀကီးက်ည္ဆံေတြက်ေရာက္ေပါက္ကြဲတယ္။ရြာသားတခ်ိဳ ့ထိခိုက္<br />ဒါဏ္ရာရၾကတယ္။ တိုက္ပြဲကနာရီဝက္ေလာက္ၾကာတယ္။.. က်ေနာ္တသက္နဲ ့မွာ<br />ဒီေလာက္ျပင္းထန္တဲ့လက္နက္ေပါက္ကြဲသံေတြ မၾကားဘူးေတာ့ငွာ၊..ရင္ထဲလွဳိက္<br />ကနဲ၊လွဳိက္ကနဲဖိုၿပီးလူပါေလထဲေျမာက္ပါသြားသလိုခံစားခဲ့ရတယ္။ ရုတ္တရက္ဆို<br />သလိုပဲ ေပါက္ကြဲ သံေတြဟာ တိကနဲ ရပ္ၿပီးတိတ္ဆိတ္သြားေတာ့တယ္။.တိတ္ဆို<br />ဘာသံမွမၾကားရေတာ့...။ ေၾကာက္မက္ဖြယ္တိတ္ဆိတ္သံႀကီး ဆိုတာကိုစၿပီးၾကား<br />ခဲ့ဘူးေတာ့တာပါပဲ....။<br /><br />......တဖက္ကအေျခအေနေတြဘာျဖစ္မွန္းမသိရေသး.။လက္ရွိဒီဖက္မွာကိုယ္လူ<br />ေတြကို ျပန္စစ္ရပါတယ္။ ဘာေတြျဖစ္သြားခဲ့သလဲ..။ လူစံုတက္စံု က်န္ရစ္သူမရွိ။<br />လူစံုမွဘဲအေၾကာင္းစံုသိရတာက၊မီးေလာင္သြားတဲ့သစ္စက္ႀကီးကရန္သူလက္ခ်က္<br />မဟုတ္၊ ကိုယ္ေတြဆီက ရဲေဘာ္ႀကီး၂ ေယာက္ကမီးတင္ရွို ့ခဲ့တာတဲ့ဗ်ား။ကိုယ့္ဆ<br />ရာ ၂ေယာက္ကမီးရွို ့ၿပီးဒီဖက္ကမ္းကူးလာေတာ့ ထိုင္းသတင္းေထာက္ေတြနဲ ့အင္<br />တာဗ်ဴးေတြဘာေတြလုပ္ၿပီး၊ ဓါတ္ပံုပါအရိုက္ခံလာေသးဆိုပဲ၊ၾကည့္.လုပ္ေပါက္က။<br />အဟုတ္ပဲဗ်ာ.၊.ေနာက္ေန ့ဘန္ေကာက္ပို ့စ္သတင္းစာမ်က္ႏွာဖံုးမွာကိုယ့္ဆရာ ၂<br />ေယာက္ မီးဟုန္းဟုန္းေလာင္ေနတဲ့. သစ္စက္ႀကီးေနာက္ခံနဲ ့လက္သီးလက္ေမာင္း<br />တန္းေႂကြးေၾကာ္ေနတဲ့ ဓါတ္ပံုႀကီးပါလာေတာ့တာပဲ.။ က်ေနာ္သူတို ့ ၂ေယာက္ကို<br />ေမးၾကည့္တယ္။. “အကိုတို ့ဘာေတြေႂကြးေၾကာ္ေနတာလဲလို ့” .ျပန္ေျဖတာလည္း<br />ၾကည့္ဦး.“ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ ့လက္နက္မဲ့ေတာ္လွန္ေရး...ေအာင္ရမည္..ေအာင္ရ<br />မည္လို ့” ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့တာတဲ့ဗ်ား......။<br /><br />......က်ေနာ္တို ့တပ္ဖြဲ ့ေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲက ဒုတိယခိုနားရတဲ့ေနရာေလးကိုေတာ့<br />နံမည္လွလွေလးေပးခဲ့တယ္။ “ခ်မ္းေျမ ့သာယာကုန္း ”တဲ့။တကယ္ေတာ့စိတ္ခ်မ္း<br />ေျမ ့စရာတကြက္မွမရွိ။တပ္ရင္း(၂၀၆)မွ ရဲေဘာ္ေတြနဲ ့အိမ္ေထာင္သည္ေတြထပ္<br />ေရာက္လာၾကျပန္ပါတယ္။အဲဒီေနရာေလးမွာက်ေနာ္တို ့တေတြသီတင္းပတ္၃ပတ္<br />ေလာက္ေနခဲ့ရတယ္။အဲဒီမွာရွိေနၾကစဥ္အတြင္းမွာပဲေရွ ့တန္းနယ္ေျမကသတင္း<br />ဆိုးႀကီးတခုကိုၾကားၾကရပါတယ္။တပ္မဟာ(၆)နယ္ေျမအတြင္းပိုင္းမွာစစ္ဆင္ေရး<br />ထြက္ေနတဲ့တပ္ရင္း(၂၀၅)တပ္ရင္းမွုးဦးေဆာင္တဲ့.စစ္ေၾကာင္းနဲ ့ရန္သူထိပ္တိုက္<br />ေတြ ့ၿပီးက်ေနာ္တို ့ရဲေဘာ္၃ေယာက္က်ၿပီး၊၁ေယာက္ကို ရန္သူကအရွင္ဖမ္းမိသြား<br />တယ္ဆိုတဲ့သတင္းပါပဲ..။ အဲဒီေန ့ဟာက်ေနာ္တို ့ရင္ထဲမီးေလာင္တဲ့ေန ့ပါပဲ...။<br />(.......ဆက္ရန္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-1229791010993258127?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-81931190103042999502009-08-07T14:30:00.012+02:002009-08-11T19:26:42.957+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Snk9ZteTR3I/AAAAAAAAA04/4ekLttx0WIU/s1600-h/pan26.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366387942901368690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 229px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Snk9ZteTR3I/AAAAAAAAA04/4ekLttx0WIU/s320/pan26.jpg" border="0" /></a>.........၈၈ဒာေရးေတာ္ပံုႀကီးကေမြးဖြားေပးလိုက္တဲ့..ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မ<br />ေတာ္နဲ ့ေက်ာင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ဟာ က်ေနာ္တို ့ေမွ်ာ္လင့္ထား<br />ခဲ့သလို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ၿပီးဆံုးသြားမဲ့ ခရီးလမ္းမဟုတ္တဲ့.. ဒာေၾကာင္းစတင္သိရွိ<br />ေစတဲ့၊ က်ေနာ္တို ့ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့.. ဒာကန္ ့ဒာသတ္ဒာဟန္ ့ဒာတားေတြကိုစ<br />တင္ႀကံဳေတြ ့ၾကရတယ္။.. KNU သင္တန္းဆရာေတြႀကီးႀကပ္ပို ့ခ်တဲ့စစ္သင္တန္း<br />ေတြၿပီးဆံုးသြားေပမယ့္ ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြကို ..KNU ကလက္နက္တပ္ဆင္<br />ေပးျခင္းမရွိပါဘူး။ဒာခုမွၿပိဳဆင္းလာၿပီး ဗမာလူမ်ိဳးဒာမ်ားစုပါဝင္တဲ့ ဒီလူဒာုပ္စုႀကီး<br />ကို ယံုၾကည္စြာနဲ ့လက္နက္တပ္ဆင္ဖို ့ကိစၥဟာ..KNU ဒာတြက္မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး၊<br />မယံုၾကည္ႏိုင္ေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ KNU ဟာကရင့္ဒာမ်ိဳးသားေတြရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ျပ<br />ဌာန္းခြင့္ရရွိေရးဒာတြက္ ျမန္မာဒာစိုးရဒာဆက္ဆက္ကိုခိုင္မာတဲ့မူဝါဒေတြနဲ ့တြန္း<br />လွန္တိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းႀကီးတခုဆိုေပမယ့္ ေဒာာက္ေျခစည္းရံုေရးနဲ ့ဒာ<br />ေျခခံေဒသတည္ေဆာက္ေရးမွာလူမ်ိဳးေရးကို..ဒာေျခခံၿပီးတည္ေဆာက္ထားတာပဲ<br />ျဖစ္ပါတယ္။ ကရင္-ဗမာစစ္ပြဲရယ္လို..နားလည္လက္ခံက်င့္သံုးေနၾကသူဒာမ်ားဒာ<br />ျပားရွိေနပါတယ္။ ကရင္ဒာရာရွိတေယာက္ကက်ေနာ္ကိုျပာျပခဲ့ဘူးတယ္.“ခင္ဗ်ား<br />တို ့ေက်ာင္းသားေတြစေရာက္လာေတာ့ .က်ေနာ္တို ့မွာေဒာာက္ေျခနဲ ့ဒာေျခခံေဒ<br />သေတြမွာ ခင္ဗ်ားတို ့ေက်ာင္းသားေတြကို...လက္ခံဖို ့ရာဒာေတာ္ေလးကိုစည္းရံုး<br />နားခ်ခဲ့ရတယ္ဗ်”.. လို ့သူကဆိုပါတယ္။<br /><br />.......သူတို ့မွာလည္း သူတို ့ဒာျမင္နဲ ဒာခက္ဒာခဲေတြရွိမွာပါပဲ။ ဒီဒာေျခဒာေနေတြ<br />ဒာေပၚမွာ စစ္ေသြးေတြသိပ္ႂကြေနၾကတဲ့ .က်ေနာ္တို ့ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြဟာ<br />ဒာားမလိုဒာားမရျဖစ္ၾကရ၊ စိတ္ပ်က္မေက်မနပ္ျဖစ္ၾကရတယ္။.... စခန္းဒာုပ္ခ်ဳပ္မွု<br />ေကာ္မတီဟာ တဖက္ကကိုယ္ပိုင္လက္နက္ေတြဝယ္ယူႏိုင္ဖို ့ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၿပီး၊ တဖက္<br />ကလည္း ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္/ရဲေမေတြ စြမ္းရည္ထက္ျမက္ႏိုးၾကားေနေစဖို ့မြမ္းမံ<br />စစ္သင္တန္းေတြ၊.ႏိုင္ငံေရး- စည္းရံုေရးသင္တန္းေတြ၊ေဆးသင္တန္းေတြ၊ဘာသာ<br />စကားသင္တန္းေတြ ဖြင္လွစ္ပို ့ခ်ေပးခဲ့တယ္။..ထပ္မံပို ့ခ်ေပးတဲ့မြမ္းမံစစ္သင္တန္း<br />ေတြကိုေတာ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ ့ဒာတူ. ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမကိုေရာက္ရွိ<br />လာၾကတဲ့ စစ္တပ္က စစ္သည္ေဟာင္းေတြက..သင္တန္းဆရာမ်ားဒာျဖစ္ႀကီးၾကပ္<br />ပို ့ခ်ေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />.........က်ေနာ္ကေတာ့တပ္ရင္း(၂၀၅)ကို.ေျပာင္းေရြ ့လာၿပီးေနာက္မွာ ဒာသစ္ျပန္<br />လည္ဖြဲ ့စည္းတဲ့တပ္ရဲတပ္ဖြဲ ့မွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရတယ္။တပ္ရဲတပ္ဖြဲ ့ဝင္ေတြ<br />ဟာ တပ္တြင္းစည္းကမ္း၊ေဒသႏၱရစည္းကမ္းေတြကို ႀကီးႀကပ္ေရး၊ စခန္းလံုၿခံဳေရး<br />ဒာျပစ္ဒါဏ္က် ဒာခ်ဳပ္သားရဲေဘာ္ေတြကို ထိမ္းသိမ္းေရး စတဲ့ တာဝန္ေတြကိုထမ္း<br />ေဆာင္ရပါတယ္။ ဒာေတာ္ေလးေခါင္းစားၿပီး၊ လူမုန္းမ်ားတဲ့တာဝန္ပါပဲ။ က်ေနာ္တို ့<br />့ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြဒာားလံုးကိုယ္က်ရာတာဝန္ေတြ၊ကိုယ္နဲ ့သက္ဆိုင္ရာသင္<br />တန္းေတြနဲ ့မဒာားမလပ္ႏုိင္ေဒာာင္ရွိေနခဲ့ႀကတယ္။ေတာထဲေရာက္တာလည္း ၆လ<br />၇လ ရွိၿပီဆိုေတာ့ေနသားလည္းက်လာၾကပါၿပီ။ ..က်ေနာ္တို ့ဒာိမ္နဲ ့မိသားစုကိုႀကိဳး<br />စားၿပီး ေမ့ထားတတ္ၾကၿပီ။. တေယာက္နဲ ့တေယာက္လည္း မိသားစုဒာေၾကာင္းဒာ<br />စေဖၚစကားလုပ္ေျပာေလ့မရွိၾကဘူး။ဒာလိုဒာေလ်ာက္နားလည္ၾကတဲ့ဒာရာပါပဲ။<br /><br />.........၁၉၈၉ ႏွစ္ဦးပိုင္းကစၿပီး...စစ္ဒာစိုးရတပ္ေတြဟာ...ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တ<br />ေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြရဲ ့ဒာေရးပါတဲ့ေဒသေတြကို.ထိုး<br />စစ္စတင္ဆင္ႏႊဲပါေတာ့တယ္။.KNUရဲ ့ဒာဓိက ခံစစ္စခန္းေတြျဖစ္ၾကတဲ့ တပ္မဟာ<br />(၇)မွ ဝမ္ခ စခန္းနဲ ့ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းတည္ရွိရာ တပ္မဟာ(၆) မွ..ဖလူးစခန္းတို ့<br />ကို စစ္တပ္ကျပင္းျပင္းထန္ထန္ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ပါေတာ့တယ္။. ရန္သူ ့ထိုးစစ္<br />သိပ္ျပင္းထန္လာတဲ့ဒာခါ KNU တာဝန္ရွိသူေတြက ေက်ာင္းသားတပ္ရင္းေတြကိုခံ<br />စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ရာမွာပါဝင္ဆင္ႏႊဲဖို ့ကမ္းလွမ္းလာခဲ့တယ္။ .ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္<br />ေတြ စစ္ေရးဒာေတြ ့ဒာႀကံဳရရွိေစဖို ့၊... KNU ရဲ ့ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြဒာေပၚယံု<br />ၾကည္မွုတိုးတက္ခိုင္မာလာေစဖို ့ဒာတြက္ စခန္းတာဝန္ရွိသူေတြက... တပ္ဖြဲ ့ဝင္ရဲ<br />ေဘာ္ေတြကို ဝမ္ခ နဲ ့ဖလူးစခန္းစစ္ေျမျပင္ဆီသို ့..ေစလႊတ္တိုက္ခိုက္ေစခဲ့တယ္။<br />ဒီလိုပဲ နယ္စပ္ေဒသဒာသီးသီးမွာရွိၾကတဲ့ေက်ာင္းသားတပ္ရင္းေတြဟာ ဒာခုလိုမ်ိဳး<br />ယံုၾကည္မွုတည္ေဆာက္ေရးတိုက္ပြဲေတြကို ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကရတယ္။.. မာနယ္ပေလာဗ<br />ဟိုဌာနခ်ဳပ္ဖက္ကို ေရာက္ရွိခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြဆိုရင္စစ္ေျမျပင္မွာ<br />က်ည္ဆံ၊ရိကၡာေတြ ထမ္းပို ့ေပးရတဲ့ .......ေပၚတာဝန္ထမ္းေတြဒာျဖစ္ေတာင္လုပ္<br />ေဆာင္ေပးခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြထိခိုက္ဒါဏ္ရာရတာ၊.ေသေၾကက်<br />ဆံုးတာေတြရွိခဲ့တယ္။.... တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းေတြနဲ ့<br />ျပည္တြင္းဒီမိုကေရစီဒာင္ဒာားစုေတြဒာၾကား ဒာျပန္ဒာလွန္ယံုၾကည္နားလည္မွုရရွိ<br />ေရးဒာတြက္ က်ေနာ္တို ့ဒာတတ္ႏိုင္ဆံုး စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />.........က်ေနာ္တို ့တပ္ရင္း (၂၀၄)(၂၀၅)မွ .ရဲေဘာ္မ်ားနဲ ့စခန္းဒာုပ္ခ်ဳပ္မွုေကာ္မ<br />တီဟာရန္သူကိုနယ္စပ္မွာခံစစ္ေသတိုက္ခိုက္ရတာထက္ ျပည္တြင္းကိုဝင္ေရာက္<br />ၿပီးလွုပ္ရွားစစ္ေၾကာင္းမ်ားနဲ ့စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္တာကို ပိုၿပီးဆႏၵရွိၾကပါတယ္။စခန္း<br />တာဝန္ရွိသူေတြကျပည္တြင္းလွုပ္ရွားစစ္ဆင္ေရးဒာတြက္ ဒာဓိကထားေဆာင္ရြက္<br />ခဲ့ၿပီး၊ .၁၉၈၉ခု၊.စက္တင္ဘာလဒာတြင္းမွာ (၂၀၅)တပ္ရင္းမွုးဦးေဆာင္တဲ့ပူးေပါင္း<br />ဒာင္ဒာားစစ္ေၾကာင္း တေၾကာင္းကိုတပ္မဟာ(၆) ေရွ ့တန္းစစ္ေျမျပင္ကိုေစလႊတ္<br />ႏိုင္ခဲ့တယ္။ တိုက္ခိုက္ေရးစစ္ေၾကာင္းဟာတပ္မဟာ(၆) ဒူးပလာယာခရိုင္၊က်ိဳက္ဒံု<br />ေက်းရြာ မွာေရွ ့တန္းဌာနခ်ဳပ္ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးမၾကာမွီ၊ ..ဝမ္ခနဲ ့ဖလူးစစ္ေျပျပင္က<br />ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာတဲ့ တပ္ရင္း(၂၀၄)(၂၀၅) တိုက္ခိုက္ေရးရဲေဘာ္မ်ား၊..ေဆး<br />တပ္ဆြယ္တခု၊ႏိုင္ငံေရးဒာလုပ္တဖြဲ ့ပူးေပါင္းပါဝင္တဲ့ ..စည္ရံုးေရးစစ္ေၾကာင္းတခု<br />ကို စခန္းေကာ္မီတီဥကၠဌ နဲ ့တပ္ရင္း(၂၀၄)တပ္ရင္းမွုးတို ့..ဦးေဆာင္ၿပီးေရွ ့တန္း<br />နယ္ေျမကို ထြက္ခြါခဲ့ၾကတယ္။. ဒီလိုမ်ိဳးစည္းရံုေရးစစ္ေၾကာင္းဒာေနနဲ ့လွုပ္ရွားတာ<br />ကို ကရင္ဒာာဏာပိုင္ေတြဟာႏွစ္သက္လိုလားျခင္းမရွိပါဘူး။ ဒာကန္ ့ဒာသတ္ေတြ<br />ၾကားမွာဒာလုပ္လုပ္ၾကရတယ္။. ..“ငါ့တို ့နယ္ေျမ၊ ငါ့တို ့စည္းရံုးၿပီးသား..ဘာမွထပ္<br />စည္းရံုးစရာမလိုဘူး၊...ဒာိမ္ႀကီးေပၚဒာိမ္ငယ္လာမေဆာက္နဲ ့၊ေလွႀကီးေပၚေလွငယ္<br />လာမဆင့္နဲ ”့ဆိုတဲ့စကားေတြတကယ္ပဲေျပာခံခဲ့ရသလို၊က်ေနာ္တို ့တကယ္ပဲစိတ္<br />ပ်က္ခဲ့ၾကရတယ္။ သူတိုရဲ ့နယ္ေျမမွာသူတို ့ဒာာဏာစက္ကသိပ္ျပင္းၾကသလို.၊က်<br />ေနာ္တို ့ကလည္း...သူတို ့ေျပာရင္..ၿပီးသြားတဲ့လူစားေတြမဟုတ္ၾကေလေတာ့....၊<br />ကိစၥတိုင္းဟာလြယ္လြယ္နဲ ့မၿပီးတတ္ဘူး။.ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့ရဲ ့တပ္မွုးေတြနဲ ့ရဲ<br />ေဘာ္ေတြဟာလူထုစည္းရံုးေရး၊မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရးကို...ဒာတတ္ႏိုင္ဆံုး၊.....ဒာ<br />ေကာင္းဆံုးျဖစ္ေဒာာင္စည္းရံုးတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />.......ဒာေျခခံေဒသတခ်ိဳ ့မွာဆို..ဗမာေက်ာင္းသားနဲ ့ရည္းစားမထားရ၊ဒာိမ္ေထာင္<br />မျပဳရဆိုၿပီး ဒာမိန္ ့ထုတ္ျပန္ထားတာေတြေတာင္ရွိခဲ့တယ္။..ဗမာစကားေျပာတာနဲ ့<br />ဗမာစာသင္ၾကားတာေတြေတာင္..ဒာားမေပးဒာကန္ ့ဒာသတ္ႀကီးတယ္။..ကရင္ဒာ<br />ရာရွိေတြနဲ ့ဆက္ဆံတဲ့ဒာခါလည္းေပါ့ေသးေသးမထင္နဲ ့ခင္ဗ်ာ..“.စကားစေျပာရင္<br />က်ေနာ္ဗမာလိုေကာင္းေကာင္းမတတ္ဘူးလို ့စေျပာတာ.......ၿပီးရင္ပိႆာေလးနဲ ့<br />ေဘးပစ္သလို ဗမာစကားကိုေျပာတာ၊..ကတ္ကတ္သတ္သတ္လည္းေျပာတတ္ၾက<br />တယ္။”ဒါေပမယ့္ စိတ္ရင္းေကာင္းၿပီး၊ရိုးသားၾကတာေတာ့ဒာမွန္ပါပဲ။ဆက္ဆံရတာ<br />လည္းပံုစံဒာမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဗုဒၶဘာသာပိုးကရင္ကိုဆက္ဆံရတာကတမ်ိဳး၊..ေတာင္<br />ေပၚကရင္(စေကာ)ကိုဆက္ဆံရတာတမ်ိဳး....သူတို ့ကဟင့္ဒာင္း..ဆိုရင္ ႏွစ္ခါထပ္<br />မေျပာနဲ ့မရဘူး..၊ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚကလာတဲ့ ကရင္ဒာရာရွိေတြက ေခတ္ပညာတတ္<br />ၿပီးဗမာရည္လည္တယ္။ က်ေနာ္တို ့ေက်ာင္းသားေတြဒာေပၚကိုယ္ခ်င္းစာနားလည္<br />မွုဒာမ်ားႀကီးရွိၾကတယ္။. ဒာထက္ကကန္ ့သတ္ဒာမိန္ ့ရွိရင္ေတာင္ ေဒာာက္ေျခမွာ<br />ဒာဆင္ဒာေျပဆံုးျဖစ္ေဒာာင္ က်ေနာ္တို ့ကိုကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေလ့ရွိတယ္။...ဒာ<br />ေစာပိုင္းကေျပာခဲ့တဲ့ ကရင္ဒာရာရွိဆက္ေျပာျပတာရွိေသးတယ္ “ ေဒာာက္ေျခမွာ<br />ခင္ဗ်ားတို ့ကို လက္ခံေဒာာင္နားသာခ်ခဲ့ရတာပါဗ်ာ......ခင္ဗ်ားတို ့ေမာင္ေက်ာင္း<br />သားေတြနဲ ့လည္းေတြ ့ၾကေရာ....ဒာမိုးရယ္၊ဖထီးရယ္၊ဖိုခြားရယ္နဲ ့ပဲ.. သူတို ့သမီး<br />ေတြတေယာက္ၿပီးတေယာက္...ေမာင္ေက်ာင္းသားေတြေနာက္ပါကုန္တာပါပဲ။”<br />လို ့ရီရီိေမာေမာေျပာျပတယ္။..ဒာမွန္ပါပဲ၊..က်ေနာ္တို ့ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ ့ေတြက<br />ရင္ျပည္နယ္ဒာတြင္းစတင္လွုပ္ရွားခြင့္ရခ်ိန္ကစၿပီး. လူမ်ိဳးေရးဒာျမင္မၾကည္မွုေတြ<br />ကို ဒာတတ္ႏိုင္ဆံုးေခ်ဖ်က္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ကရင္ျပည္သူေတြဒာတြင္းမွာ၊မဟာမိတ္<br />ရဲေဘာ္ေတြနဲ ့ဆက္ဆံရာမွာ .တသားတည္းျဖစ္ေဒာာင္စည္းရံုးတည္ေဆာက္ခဲ့ၾက<br />တယ္။<br /><br />.....၁၉၈၉ခု၊ ဒီဇင္ဘာလဒာတြင္းမွာပဲ ႏိုင္ငံျခားသား ၄ ဦး ကရင္ျပည္နယ္ဒာတြင္း<br />ဒာေျခဒာေနနဲ ့ေက်ာင္းသားစစ္ေၾကာင္းလွုပ္ရွားမွုေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေလ့လာဖို ့<br />လိုဒာပ္တာေတြေထာက္ပံ့ကူညီေပးႏိုင္ဖို ့ဒာတြက္ .ေရွ ့တန္းဌာနခ်ဳပ္က်ိဳက္ဒံုေက်း<br />ရြာကို စခန္းေကာ္မီတီရဲ ့ဒာစီဒာစဥ္နဲ ့သြားေရာက္ခဲ့တယ္။ .က်ေနာ္ကဒီဧည့္သည္<br />ႏိုင္ငံျခားသားေတြရဲ ့လံုၿခံဳေရးတာဝန္နဲ ့ေရွ ့တန္းဌာနခ်ဳပ္ကို..လိုက္ပါလာခဲ့တယ္။<br />က်ေနာ္ နိုင္ငံျခားသားေတြနဲ ့ဒာတူ တပ္မဟာ(၆)နယ္ေျမဒာတြင္း ..မွတ္တမ္းတင္<br />လုပ္ငန္းေတြလုပ္ေဆာင္ေနၾကစဥ္ဒာတြင္းမွာပဲ....မေမွ်ာ္လင့္တဲ့သတင္းဆိုးႀကီးကို<br />ႀကားၾကရပါတယ္။ ...KNUတပ္ဖြဲ ့ေတြနဲ ့ေက်ာင္းသားတပ္ရင္း(၂၀၆)တို ့ခံစစ္ဆင္<br />တိုက္ခိုက္ေနႀကတဲ့ဖလူးခံစစ္စခန္းကို ရန္သူတပ္ေတြ ၁၉၈၉ခု၊ဒီဇင္ဘာ(၂၉)ရက္<br />ေန ့ညက သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ..ဆိုတဲ့သတင္းဆးိုႀကီးပါပဲ။ ဒာေျခဒာေနေတြရုတ္ခ်ည္း<br />ေျပာင္းလဲကုန္တယ္။... ဖလူးစခန္းကိုသိမ္းၿပီးတာနဲ ့ရန္သူတပ္ေတြဟာနယ္စပ္တ<br />ေလွ်ာက္ကိုဆက္ၿပီးထိုးစစ္ဆင္မွာပါပဲ။.... ဒီထိုးစစ္မစခင္ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္<br />ေတြကို နယ္စပ္ျဖတ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံထဲျပန္ပို ့ႏိုင္ဖို ့ဒာေရးတႀကီးစီစဥ္ရပါတယ္။..တ<br />ဆက္တည္းမွာပဲ ....တပ္မဟာ(၆)နယ္ေျမဒာတြင္းပိုင္းကိုလည္း ရန္သူစစ္ေၾကာင္း<br />ေတြထပ္တက္လာတယ္ဆိုတဲ့သတင္းေၾကာင့္တိုက္ခိုက္ေရးစစ္ေၾကာင္းေတြကရန္<br />သူကို ဆီးႀကိဳတိုက္ခိုက္ဖို ့ျပင္ဆင္ၾကရတယ္။...... က်ေနာ္နဲ ့ဒာျခားရဲေဘာ္၂ဦးက<br />ဧည့္သည္ေတြရဲ ့လံုၿခံဳေရးကို တာဝန္ယူၿပီး ....ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းကိုဒာျမန္ဆံုးျပန္<br />လာခဲ့ၾကရတယ္........။<br />(.........ဆက္ရန္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-8193119010304299950?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-16584147626853214852009-08-03T12:45:00.002+02:002009-08-03T23:01:32.163+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnFqesdKYFI/AAAAAAAAA0g/L6PdjRmcQ34/s1600-h/pan20.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364185706737066066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 229px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnFqesdKYFI/AAAAAAAAA0g/L6PdjRmcQ34/s320/pan20.jpg" border="0" /></a>....... ရွစ္ေလးလံုးဒာေရးေတာ္ပံုႀကီး ျဖစ္ပြါးခဲ့တာ ဒာခုဆိုရင္ ၂၁ႏွစ္ၾကာရွိခဲ့ၿပီ။<br />ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ ့ျပင္းျပတဲ့စိတ္ဆႏၵေတြနဲ ့...လိုလားေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို<br />မ်က္ကြယ္ျပဳ နင္းေျခဖ်က္ဆီးၿပီး တပါတီဒာာဏာရွင္စနစ္ကို..စစ္ဒာာဏာရွင္စ<br />နစ္နဲ ့ဒာစားထိုးျခင္းခံရတာ ၂၁ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ။. ဒုတိယလြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲကာလ<br />လည္း ၂၁ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္လည္း. ဒာေမနဲ ့က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ေမာင္ႏွမ<br />ေတြကို ခြဲခြါ ခဲ့ရတာ ၂၁ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီပဲ .....။<br /><br />........ရွစ္ေလးလံုးဒာေရးေတာ္ပံုႀကီး ကိုစစ္တပ္က ရက္စက္စြာႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းခဲ့<br />ၿပီးေနာက္မွာ. မိသားစုေပါင္းမ်ားစြာရဲ ့ဘဝဒာသိုက္ဒာၿမံဳေတြဟာကစဥ့္ကလ်ား<br />ၿပိဳကြဲပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။... ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရဟန္းရွင္လူ ေထာင္နဲ ့ခ်ီၿပီးပစ္<br />ခတ္သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရတယ္။ ရာနဲ ့ခ်ီၿပီး ဒာဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသလို .... ေထာင္နဲ ့ခ်ီတဲ့<br />ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ စစ္ဒာာဏာရွင္စနစ္ကို လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္<br />တိုက္ခိုက္ဖို ့ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္...ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းမ်ားတည္ရွိရာနယ္စပ္ေဒသ<br />သမ်ားသို ့ထြက္ခြါခဲ့ၾကတယ္။... မိခင္ေတြ၊ဇနီးသည္ေတြ၊ သားသမီးေတြရဲ ့ငိုသံ<br />ေတြညံခဲ့ရတဲ့ေန ့ရက္ေတြပါပဲ....၊ ဒာနိဌာရံုဒာျပည့္နဲ ့ဒာေမွာင္လႊမ္းတဲ့ေန ့ရက္<br />ေတြပါပဲ......။<br /><br />.........ဒာဲဒီကာလတုန္းက ဒာေမဟာက်ေနာ္ကိုမ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ေန<br />ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တခုခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ဒာေမသိေနတယ္။ ဒာေမ့ရဲ ့မ်က္<br />ႏွာမွာက်ေနာ့္ ဒာတြက္စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ ...ဒာရိပ္ဒာေရာင္ေတြကို ေတြ ့ေနရတယ္၊<br />ဘာမွမသိသလိုဟန္ေဆာင္ေနရင္း တဖက္က.. ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမကိုထြက္<br />ခြါဖို ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ ့တိုင္ပင္ေနခဲ့တယ္။.. သူတို ့မွာသြားဖို ့ဒာစီဒာစဥ္မရွိၾက။<br />“မင္းနဲ ့မျဖစ္ပါဘူးကြာ” လို ့ဆိုၿပီး က်ေနာ္ကိုပါ ဝိုင္းၿပီးတားၾကတယ္။ ဒီလိုတား<br />ၾကတာကလည္းဒာေၾကာင္းရွိပါတယ္။ က်ေနာ္၁၃ႏွစ္သားဒာရြယ္က ကားတိုက္<br />ခံရၿပီး ဘယ္ဘက္တင္ပဆံုရိုးက်ိဳးသြားခဲ့တယ္။.. က်ေနာ့္ေျခေထာက္တဖက္က<br />ေကာင္းေကာင္းမသန္။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ဒာေျခဒာေနနဲ ့..က်ေနာ္နဲ ့မျဖစ္လို ့သူတို ့<br />ေျပာၾကတာပါ။.... က်ေနာ္ဟာလက္ရွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ဒာေျခဒာေနေတြကိုလံုးဝ<br />လက္မခံႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေဒါသေတြနဲ ့က်ေနာ္ဟာ တေယာက္ထဲေပါက္ကြဲ<br />ေနခဲ့တယ္.......။<br /><br />.........ဒီဒာတိုင္းေနလို ့မျဖစ္...၊ တလနီးပါးဒာခ်ိန္ကို ျဖဳန္းခဲ့ၿပီးၿပီ။ ရည္ရြယ္ရင္း<br />ဒီခရီးလမ္း သြားကိုသြားရမွျဖစ္မယ္။... ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာခ်ပါတယ္။<br />ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကိုသယ္ပိုး ဒာေမ့ဒာိမ္က က်ေနာ္တိတ္တိတ္ခိုးထြက္ခဲ့တယ္။<br />ဒာေမဘယ္လိုျဖစ္က်န္ရစ္မလဲ..၊ ေမာင္ႏွမေတြက်ေနာ္ဒာတြက္စိတ္ထိခိုက္ေန<br />မလား...၊ က်ေနာ္မစဥ္းစားခဲ့ပါ။ ဘယ္သူကမွတိုက္တြန္းခဲ့တာမဟုတ္၊ကိုယ္ပိုင္<br />ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ ့ဒီခရီးၾကမ္းကို တေယာက္ထဲ ထြက္ခဲ့တယ္။က်ေနာ္ကသားေတြ<br />ထဲမွာ ဒာငယ္ဆံုး...ဒာလိုလိုက္ခံရသူ၊.. က်ေနာ္ဒာထက္မွာ ဒာကို သံုးေယာက္၊<br />ဒာမတေယာက္၊ ဒာမကဒာႀကီးဆံုး။ ညီမတေယာက္ရွိေသးတယ္။ ညီမေလးက<br />က်ေနာ္နဲ ့၁၃ႏွစ္ေက်ာ္ ဒာသက္ကြာတယ္။.. က်ေနာ္ထြက္လာေတာ့ ညီမေလး<br />က ၅ႏွစ္ သမီးသာရွိေသးတယ္။ ဒာေဖက ၁၉၈၆ခုႏွစ္ကတည္းကဆံုးပါးခဲ့ၿပီးၿပီ။<br />က်ေနာ္တေယာက္ေလ်ာ့လို ့ဒာိမ္မွာဘာမွမျဖစ္ႏိုင္...၊ ဒာေမကို က်န္တဲ့သူေတြ<br />ၾကည့္လိမ့္မေပါ့...။ ဒါကဒာဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ရဲ ့ဒာေတြးပါ........။<br /><br />ဒာိမ္ကထြက္လာတာက ၁၉၈၈ခု၊ေဒာာက္တိုဘာလ ၂၄ရက္။ လမ္းမွာ ၁၀ရက္<br />ၾကာတယ္၊ ကံေကာင္းတယ္လို ့ေျပာရမွာပါ..၊လမ္းခရီးတေလ်ာက္ ေတာခိုသြား<br />မဲ့ေက်ာင္းသားမွန္းသိတဲ့ဒာခါ လူေတြက ဒာားတက္သေရာ လမ္းညႊန္ၾက၊လိုက္<br />ပို ့ၾက ၊ တည္းခိုခြင့္ေပးၾက၊ ဒာစားဒာေသာက္ေတြနဲ ့ဧည့္ခံၾကတယ္။ သားသမီး<br />ခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာလို ့ မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီး လမ္းမွာစားဖို့စားစရာေတြထုပ္ပိုးေပး<br />လိုက္တဲ မြန္ဒာမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြနဲ ့ႀကံဳေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ ျမစ္၊ေခ်ာင္း၊ေတာေတာင္<br />လွ်ိဳေျမာင္၊ ေရတံခြန္၊စိမ့္စမ္း၊လြင္ျပင္ေတြ ျဖတ္ခဲ့ၿပီး ခရီးဒာဆံုးမေတာ့... KNU<br />ကရင္ဒာမ်ိဳးသားဒာစည္းဒာရံုး ထိမ္းခ်ဳပ္ရာ ေသ့ေဘာဘိုးေက်းရြာကို ေဘးမသီ<br />ရန္မခ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္။. က်ေနာ့္ဒာရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီးသူေတြကေထာင္နဲ ့ခ်ီေန<br />ၿပီ။ က်ေနာ္ေရာက္တာ ႏိုဝင္ဘာလ ၃ရက္ ။က်ေနာ္ေက်ာင္းသားနံပါတ္ေတာင္္<br />၃၀၄၅ ရွိၿပီ။ ေနာက္ထပ္လည္းတဖြဲဖြဲေရာက္ေနတုန္း.........။<br /><br />........မွတ္မွတ္ရရေရာက္ၿပီးတရက္ၾကာ ႏိုဝင္ဘာလ ၅ရက္ေန ့ကက်ေနာ္ေမြး<br />ေန ့...၊က်ေနာ္ ၁၉ႏွစ္ျပည့္တယ္။ ဒာဲဒီေန ့ကဒာေမနဲ ့ေမာင္ႏွမေတြကိုက်ေနာ္<br />ဒာရမ္းလြမ္းေနမိတယ္။. ဘယ္ေတာ့မ်ားမွျပန္ဆံုေတြ ့ၾကမလဲဆိုတာကို မေတြး<br />တတ္ေတာ့။ ငါလိုပဲမိသားစုနဲ ့ခြဲလာၾကတဲ့သူခ်ည္းပဲဆိုတဲ့ဒာသိနဲ ့ဒာားျပန္တင္း<br />ခဲ့ရတယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦးဖြဲ ့စည္း<br />ၿပီးတဲ့ဒာခါ.. ေသ့ေဘာဘိုးေဒသေရာက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကို ယာယီစုဖြဲ ့<br />မွုဒာေနနဲ ့တပ္ရင္း(၁) (၂) (၃) ဆိုၿပီးဖြဲ ့စည္းခဲ့တယ္။.. က်ေနာ္ကတပ္ရင္း(၃)<br />ကိုေရာက္သြားတယ္။.. ဒာဲဒီတုန္းကဒာဖြဲ ့ဒာစည္းတြင္းမွာ ဒာုပ္စုစြဲ၊ေဒသစြဲသိပ္<br />ႀကီးႀကတယ္။..က်ေနာ္ေရာက္သြားတဲ့ တပ္ရင္း(၃) ကေမာ္လၿမိဳင္သားေတြမ်ား<br />တယ္၊ ရန္ကုန္သားဆိုလို ့က်ေနာ္နဲ ့တျခားရဲေဘာ္တေယာက္ ေပါင္း၂ေယာက္<br />ပဲရွိတယ္။ ဒာေျခခံစစ္ပညာသင္တန္းကို တပ္ရင္း(၃)မွာပဲ KNU ကသင္တန္းပို ့<br />ခ်ေပးတယ္..........။<br /><br />................ဒာဲဒီကာလက က်ေနာ္တို ့ဒာတြက္ ဒာပင္ပမ္းဒာဆင္းရဲဆံုးကာလ<br />ပါပဲ။.. ဒာစားဒာေသာက္၊ဒာေနဒာထိုင္ ဆင္းရဲလို ့ ဒာဟာရခ်ိဳ ့တဲ့ၾကရတဲ့ဒာျပင္<br />ငွက္ဖ်ားဒါဏ္ကို ဒာလူးဒာလဲ ခံၾကရတယ္။....... ငွက္ဖ်ားဒါဏ္နဲ ့ဒာိပ္ယာထဲတ<br />ေယာက္ထဲလဲေနတဲ့ဒာခ်ိန္ဆို. ဒာင္မတန္မွစိတ္ဒာားငယ္ၿပီး ဒာေမရယ္၊မိသားစု<br />ရယ္ကို သတိရလြမ္းဆြတ္ရတဲ့ ဒါဏ္ဟာ ရင္ဒာကြဲရဆံုးပဲ။တေယာက္ထဲဒာိပ္ယါ<br />ထဲမွာႀကိတ္ၿပီး မ်က္ရည္က်ရတယ္။ က်ေနာ္တို ့ရဲေဘာ္ေတြဒာခ်င္းခ်င္းဒာားေပး<br />ႏွစ္သိမ့္ၾကၿပီး တေယာက္နဲ ့တေယာက္ ျပဳစုေဖးမခဲ့ၾကတယ္။ငွက္ဖ်ားဒါဏ္နဲ ့လူ<br />ေတြရဲ ့မ်က္ႏွာေတြဟာေဖာသြပ္သြပ္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ဒာျပင္ တစံုထဲေသာယူနီေဖါင္း<br />ကို ဒာၿမဲဝတ္ၿပီးသင္တန္းတက္ေနၾကရလို ့ဝဲေတြပါ စြဲေနခဲ့ၾကတယ္။... က်ေနာ္ရဲ ့<br />က်န္းမာေရးဒာေျခဒာေနနဲ ့ ဒာျခားသန္သန္မာမာရဲေဘာ္ေတြနဲ ့.တန္းတူစစ္သင္<br />တန္း ကိုဒာမွီလိုက္တက္ရတဲ့ဒာတြက္ က်ေနာ္ဒာဖို ့ရာ မေထာင္းတာလွ။. ဒာေမ့<br />ဒာိမ္မွာေဘာ္ေက်ာ့ေနခဲ့တဲ့ က်ေနာ္ဒာတြက္ေတာ့ေရေရလည္လည္ ကၽြတ္ခဲ့ရတဲ့<br />ဒာခ်ိန္ေတြပါပဲ......။<br /><br />.........ေနာက္ပိုင္း တပ္ရင္း ၁၊၂၊၃ ကို တပ္ရင္း..(၂၀၄)(၂၀၅) (၂၀၆)ဆိုၿပီးျပန္<br />လည္ဖဲြ ့စည္းၾကတယ္။ တပ္မွုးဒာေျပာင္းဒာလဲ၊ တပ္ရင္းလူဒာေျပာင္းဒာေရြ ့ေတြ<br />ရွိခဲ့တယ္။ တပ္ရင္း (၂၀၄) (၂၀၅) က ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း မွာဒာေျခစိုက္ၿပီး၊တပ္<br />ရင္း (၂၀၆)က ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းကေနလမ္းေလွ်ာက္ရင္... ၄၅မိနစ္ခရီးဒာကြာ<br />ဝါးမီထ ရြာေလးဒာနီးမွာ ဒာေျခစိုက္တယ္။ ၁၉၈၉ခုႏွစ္မတ္လဒာတြင္းမွာက်ေနာ္<br />နဲ ့ဒာျခားရဲေဘာ္ ၆ေယာက္.. တပ္ရင္း(၂၀၆) ကေန တပ္ရင္း (၂၀၅)ကို ေျပာင္း<br />ေရြ ့ခဲ့ၾကတယ္...........။<br />(.......ဆက္ရန္)။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-1658414762685321485?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-1509608676321820282009-08-01T11:28:00.005+02:002009-08-01T11:47:42.987+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnQLAa5tM_I/AAAAAAAAA0w/Vu3glH44DE8/s1600-h/a3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364925157954368498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 241px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnQLAa5tM_I/AAAAAAAAA0w/Vu3glH44DE8/s320/a3.jpg" border="0" /></a>လယ္ကြင္းျပင္ရဲ ့ ဟိုးခပ္လွမ္းလွမ္း<br />ေတာင္ရိုးေလးေပၚမွာ ေစတီေလးတဆူ<br />ေနကို ဒာဲဒီေတာင္ရိုးေလးေပၚ ေမးတင္ထား<br />ဖ်ိဳးဖ်ိဳးဖ်ဖ်ေလးေပါ့<br />ဒာိပ္တန္းျပန္ ငွက္ကေလးေတြလည္း ထည့္ဦးမွ<br />ဘာလိုေသးလဲမသိဘူး<br />လိုရင္ျဖည့္ေပးမယ္ေလ<br />စမ္းေခ်ာင္းေလးလား<br />တၿငိမ့္ၿငိမ့္စီးေပးလိုက္မယ္<br />ဝါးတံတားေလးပါ ဒာဆစ္ေပးမယ္<br />ႏြားေက်ာင္းသားေလးလည္း ရမယ္ရမယ္<br />ဆည္းဆာခ်ိန္ဆိုေတာ့<br />ခပ္မွိန္မွိန္ေလးေပါ့ေနာ္<br />ဒာဝါဘက္နည္းနည္း ကဲလိုက္ရမလား<br />ခပ္ညိဳ ့ညိဳ ့ဆိုေတာ္ပါၿပီ<br />ဧည့္ခန္းမွာခ်ိတ္ထားဖို ့လား<br />မလုပ္ပါနဲ ့<br />ျပတင္းေပါက္ဖြင့္လိုက္ရင္ ျမင္ေနရတာပဲေလ....။<br /><br /><span style="font-size:130%;">ၾကည္ေဇာ္ေဒား</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-150960867632182028?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-26963604249966445262009-07-31T00:51:00.005+02:002009-08-01T11:59:59.776+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnIkI0nhqDI/AAAAAAAAA0o/NhGnd_x8na8/s1600-h/b16.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364389840133662770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 280px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SnIkI0nhqDI/AAAAAAAAA0o/NhGnd_x8na8/s320/b16.jpg" border="0" /></a> ညကိုယ္တိုင္ ညဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ ဒာေမွာင္နဲ ့<br />ပြင့္သမွ် ဆိတ္ဖလူးပန္းေတြဒာကုန္ခါခ်လို ့<br />စိတ္ကူးေတြ မြစာႀကဲသြားတယ္<br />ၾကယ္ေတြမ်က္ႏွာလႊဲခံရတဲ့ ေၾကကြဲမွ ုဆိုတာလည္း<br />ျပန္မရႏိုင္တဲ့ ၾကယ္ေႂကြေတြပဲ<br />ဒီကမၻာမွာ<br />ဘယ္ေလာက္ေနခြင့္ရွိသလဲ<br />ဘယ္ေလာက္ေႂကြခြင့္ရွိသလဲ<br />ရင္ထဲ<br />လတစင္းဒာၿမဲခ်ိတ္ဆြဲထားဖို ့ခက္ခဲသေလာက္<br />စိတ္ထဲ<br />တံစဥ္ခုႏွစ္ေကြး ဝွတ္ထားလိုက္တာက<br />ပိုလြယ္ရဲ ့မဟုတ္လား<br />တကယ္ေတာ့<br />သစ္ပင္ကိုျမင္ရင္ သစ္ေတာကိုလည္း ျမင္ရမယ္<br />ငါ့လက္မွတ္နဲ ့ငါ့ရက္စြဲလြဲမွာ မေၾကာက္သလို<br />စာရြက္ဒာလြတ္လို ရြတ္ဆိုမိတာလည္း ငါမမွားဘူး<br />ဘဝဆိုတာ<br />လူၿမိန္ေနလည္းဒာလကားပါကြာ<br />ခုဟာက<br />ငါ့ကိုယ္ငါ ကဗ်ာလိုမဖတ္ခင္<br />သရုပ္ေဖၚပံု ဒာရင္ဆြဲၾကည့္လိုက္တာပါ။ ။<br /><br /><span style="font-size:130%;">ေျမလတ္ေမာင္ျမင့္သူ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-2696360424996644526?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-27161303603577214672009-07-28T20:30:00.004+02:002009-08-09T16:54:56.264+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SmmpiJ-FK6I/AAAAAAAAAzI/QTU1yWuqq78/s1600-h/b15.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362003235618237346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 276px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SmmpiJ-FK6I/AAAAAAAAAzI/QTU1yWuqq78/s320/b15.jpg" border="0" /></a>...... ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ားနဲ ့ က်ေနာ့္ကိုစတင္မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သူက ကဗ်ာဆရာ<br /><div>ႏွင္းခါးမိုး ပါ။ “ခင္ဗ်ား ၿမိဳ ့ေတာ္ႀကီးတခုထဲက ခမ္းနားႀကီးက်ယ္တဲ့ဒာလွဒာပေတြ</div><div>ကို တလမ္းဝင္ တလမ္းထြက္ တေမ့တေမာ လိုက္ၿပီးၾကည့္ရသလိုပဲဗ်” ဆိုၿပီး က</div><div>ဗ်ာဆရာက က်ေနာ့္ကို ကဗ်ာဆန္ဆန္ ဖတ္ညႊန္းေပးပါတယ္။....စိတ္ထဲကေတာ့</div><div>“ကိုယ္ဆရာတယ္ဆိုပါလား” လို ့ဆိုမိတယ္၊. သူကိုယ္တိုင္လည္း ဘေလာ့ေရးၿပီး</div><div>သူ ့ရဲ ့ဘေလာ့ဆိုဒ္ေပးလို ့ဝင္ၾကည့္မိတဲ့ ဒာခါ......။</div><div></div><div>ဒာားလားလား....က်ေနာ္ဟာ တကယ္ကို တဒာံ့တဩ မွင္တက္ေငးေမာျဖစ္သြား</div><div>ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဒာသိုင္းဒာဝိုင္း၊ကြန္ျမဴနတီႀကီးက ထုနဲ ့ထည္နဲ ့ကိုပဲဒာ</div><div>ေရာင္ေသြးစံု၊ က႑စံု၊ရသစံု ဖြံ ့ၿဖိဳးျဖစ္တည္ေနတာကိုေတြ ့လိုက္ရလို ့ပါပဲ။ဒါေတြ</div><div>ဒီလိုျဖစ္ပြားတည္ရွိေနမွန္း မသိခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၿပီးသနားမိပါေသးရဲ ့။ဒာဲဒီ</div><div>ေနာက္မွာေတာ့ ခုေတာ့ကိုယ္ေလ ဒာစြဲႀကီး စြဲမိၿပီ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။</div><br /><div></div><div>ဒာမွန္ပဲ။ ...ဒာစာစားတဲ့ဒာခ်ိန္မွာလည္း က်ေနာ္ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာရွိ</div><div>တယ္၊.. ရလာတဲ့ကိုယ္ပိုင္ဒာားလပ္ခ်ိန္တိုင္းမွာလည္းဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေပၚ</div><div>ပဲက်ေနာ္ရွိတယ္။ေသာက္ေနတဲ့ဒာခ်ိန္နဲ ့ေမွာက္ေနတဲ့ဒာခ်ိန္ေတာ့မရွိဘူးေပါ့ဗ်ာ၊</div><div>ဒာပိုေတြေတာ့ေလွ်ာက္မေျပာပါဘူး။. ျမန္မာလူငယ္ဘေလာ့ဂါေတြရဲ ့ေရးႏိုင္စြမ္း</div><div>ဒာား နဲ ့ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းဒာားကို ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ေတြ ့ေနခဲ့ရတယ္။</div><div>ေကာင္းျမတ္တဲ့ဒာရိုးခံစိတ္ေစတနာေတြနဲ ့..သူတို ့ပံုေဖၚတည္ေဆာက္ခ်င္တဲ့ ဒာ</div><div>နာဂတ္ျမန္မာျပည္ရဲ ့ပံုရိပ္ေတြကို..... ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာေတြ ့ေနခဲ့ရ</div>တယ္။ ျပည္တြင္းလူငယ္ဘေလာ့ဂါေတြရဲ ့ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတိုက္ပြဲစဥ္<br />မွာ ဒာေရးပါ ဒာရာေရာက္တဲ့ဒာခန္းက႑တရပ္ကို... စြန္ ့လႊတ္စြန္ ့စား ပံုေဖၚျပခဲ့<br />တာကိုလည္း ေလးစားဒာားက်ဖြယ္ရာ ေတြ ့ျမင္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />“ဟ ဒာားလံုးတယ္ေကာင္းပါလား” ဆိုၿပီးေတာ့လည္းမဟုတ္ပါဘူး။. ဒာက်ိဳးမရွိ ညီ<br />ညြတ္ေရး ပ်က္ေစတဲ့ ေဝဖန္ပုတ္ခတ္ တဲ့ဒာေရးဒာသားေတြလည္းေတြ ့ရတာပါပဲ၊<br />ေနရာတကာဆရာႀကီးေလသံနဲ ့လူတတ္ႀကီးလုပ္ၿပီး မတန္မရာကိစၥေတြမွာဝင္ဝင္<br />စြာတဲ့သူလည္းေတြ ့ရတာပဲ၊ ဘဝင္ရူး ရူးၿပီး ခ်ီးထုပ္ကို သူရဲေကာင္းလုပ္ ကိုယ့္တပ္<br />ကိုယ္နင္းေရးတဲ့ ကိုယ္ရည္ေသြးတီးလံုးေလးနဲ ့ သူလည္းေတြ ့တယ္၊. ဒာေျခဒာေန<br />နဲ ့ဒာခ်ိန္ဒာခါကို မခ်င့္ခ်ိန္တတ္တဲ့ ဒာေရးဒာသားေတြ နဲ ့ ႏိုင္ငံေရးလူပ်က္ေတြကို<br />လည္း ေတြ ့ရတယ္။ ဒာင္း......ျဖစ္သင့္တာရယ္၊ ျဖစ္ခ်င္တာရယ္၊ ျဖစ္ေနတာရယ္<br />တထပ္ထဲ က်ဖို ့မလြယ္တဲ့ လူ ့ေလာကႀကီး ဆိုေတာ့လည္း ဒါေတြကိုေတာ့က်ေနာ္<br />ဥေပကၡာ ထားလိုက္ရေတာ့တာပဲ။ ဒါပဲ တတ္ႏိုင္တာကိုး......။<br /><br />က်ေနာ္တို ့ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ ေမြးရပ္ေျမကို ဒာင္မတန္ခင္တြယ္တတ္တဲ ့သူ<br />ေတြပါ။ .ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေမြးရပ္ေဒသက မခြဲခြါပဲ မိဘေဆြမ်ိဳးဒာသိုင္းဒာဝိုင္းနဲ ့ေနခ်င္ၾက<br />ပါတယ္။. ဒာခုေတာ့ ျမန္မာျပည္ဟာ ျမန္မာျပည္သားေတြဒာတြက္ သင့္ေတာ္ရာဒာ<br />ရပ္မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ ဒာေျခဒာေနဆိုးႀကီးေဒာာက္မွာ ဝမ္းနည္းဖြယ္ရာက်ေရာက္ေန<br />ရတယ္။ မိမိနဲ ့မိသားစုဘဝရပ္တည္ေရး၊ ဒာနာဂတ္၊.. ဒာသက္ဒာႏၵရာယ္လံုၿခံဳေရး၊<br />ယံုၾကည္ခ်က္စတ့ဲ စတဲ့ ဒာေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းျပည္မ်ား<br />မွာ တရားဝင္ေရာ၊မဝင္ေရာ၊ ထယ္ထယ္ဝါဝါေရာ၊ မဖြယ္မရာေရာ၊ ဒာရွက္မဲ့သူမ်ား<br />ဒာျဖစ္နဲ ့ေရာ၊ က်ီးလန္ ့စာစားဒာျဖစ္နဲ ့ေရာ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံုနဲ ့ရပ္တည္ ရွင္သန္ေန<br />ၾကရပါတယ္။ ဒီလိုရပ္တည္ၾကရတဲ့ဒာခါမယ္...မတူကြဲျပားတဲ့ ဘာသာစကား၊..ယဥ္<br />ေက်းမွု၊ ဓေလ့ထံုးစံ နဲ ့ဘဝရွင္သန္ရပ္တည္မွုပံုစံ ေတြရဲ ့ေဒာာက္မွာစိတ္ဒာလိုမက်<br />ျဖစ္မွုေတြ၊ ဝမ္းနည္းသိမ္ငယ္မွုေတြ၊ ဒာားမလိုဒာားမရျဖစ္စရာေတြ၊ ...နာသာခံခက္<br />ျဖစ္စရာေတြ၊ ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံေနရတာေတြ၊.. ဒာားမတန္မာန္ေလွ်ာ့ေပးေနရတာ<br />ေတြ၊ စတဲ့ဘဝဒာေမာေတြကို ရင္ဆိုင္ႀကံဳ ေတြ ့ၾကရတယ္။....ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ဘယ္<br />ေလာက္ေကာင္းတဲ့ဒာေျခဒာေနမွာ ရွိေနေစဦးေတာ့ ေမြးရပ္ျမန္မာျပည္က သတင္း<br />မ်ားကိုၾကားလိုက္၊ျမင္လိုက္ရရင္ျဖင့္ ရင္ထဲ့ ဆို ့ၿပီးေမာထြက္သြားေတာ့တာပါပဲ။ျမန္<br />မာျပည္ဆိုတာ သတင္းေကာင္းေတြထြက္တဲ့... ဒာရပ္မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ေနတာ.. ၾကာ<br />ၾကာလွေပါ့.......။<br /><br />ဒီလိုစိတ္မခ်မ္းသာစရာသတင္းဆိုးေတြသာၾကားရတတ္လို ့မျမင္ခ်င္မၾကားခ်င္လို ့<br />မရ။ မ်က္စိမွိတ္ မ်က္ႏွာလႊဲေနလို ့မရ။...က်ေနာ္တို ့ကျမန္မာျပည္သားေတြျဖစ္ေန<br />တာကိုး..၊ ဘယ္ႏိုင္ငံေရာက္ေနပါေစ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကျမန္မာျပည္သား၊ဗမာလူ<br />မ်ိဳး ဒာျဖစ္ကေန တျပားမွေလွ်ာ့ မေပးႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတာကိုး....။...က်ေနာ္ဒာဖို ့ရာ<br />ၾကံဳေတြ ့ေနရတဲ့ ဘဝဒာေမာေတြ၊. စိတ္ဖိစီးမွုေတြကို တေယာက္ေယာက္ကိုဖြင့္ဟ<br />ေျပာဖို ့လိုကိုလိုဒာပ္လာတယ္။. ၿပီးေတာ့ တဖက္သားရဲ ့ဘဝဒာေမာေတြကို ဒာရင္<br />ကထက္ပိုၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာနားလည္ မွ်ေဝခံစားတတ္လာတယ္။... မွ်ေဝခံစားတတ္<br />သူေတြလည္း က်ေနာ္ဒာတြက္ လိုဒာပ္လာတယ္။... ဒါဟာလိုဒာပ္လာတဲ့ ဒာခင္းဒာ<br />က်င္းပဲ။<br /><br />ဒီဒာခင္းဒာက်င္းကို ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ က်ေနာ္သြားေတြ ့ရတယ္။ ျမန္<br />မာဘေလာ့ဂါလူငယ္ေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ဘဝဒာေမာေတြကိုဖြင့္ဟေျပာျပတယ္။.သူ<br />တို ့ရဲ ့ဒာေတြ ့ဒာႀကံဳ၊ ဒာသိပညာ၊ နည္းပညာေတြကို ျဖန္ ့ေဝေပးၾကတယ္။ .ဂီတ၊<br />ကဗ်ာ၊ ရသစံုစာေပေတြကို ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ၾကတယ္။.... ၿပီးေတာ့ တဦးနဲ ့တဦး<br />ဒာျပန္ဒာလွန္ မွ်ေဝခံစားနားလည္တတ္ၾကတယ္။.... သူတိ့ုကို က်ေနာ္တကယ့္ကို<br />ဒာားက်တယ္။.... က်ေနာ္ကိုင္တိုင္လည္းဘေလာ့ဂါ တေယာက္ျဖစ္ခ်င္လာတယ္။<br />ဘေလာ့ဂါ မိသားစုဝင္တေယာက္ျဖစ္ခ်င္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္ ဆိုတဲ့<br />ဘေလာ့ဂါတေယာက္ ဒာသစ္တိုးလာတယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ.......။<br /><br />က်ေနာ့္ဘေလာ့ကဒာခုမွ စလံုးေရးစ ရွိပါေသးတယ္။ နည္းပညာမကၽြမ္းက်င္ေသး<br />လို ့လွလွပပႀကီး မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။. က်ေနာ္ျဖတ္သန္းႀကံဳေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ဒာတိတ္က<br />ျဖစ္စဥ္ေတြကိုလည္းပံုေဖၚျပခ်င္တယ္။..... က်ေနာ္နဲ ့ဒာျခားသူေတြရဲ ့ဘဝဒာေမာ<br />ေတြကိုလည္း ဖြင့္ခ်ျပခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ဖတ္မွတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ စာေကာင္းေပ<br />ေကာင္းေတြကိုလည္း မွ်ေဝခံစားခ်င္တယ္။. ေနာက္ေတာ့လည္း က်ေနာ့္ဘေလာ့<br />ေလး ဒီထက္ပိုၿပီး ေဝေဝဆာဆာျဖစ္လာမယ္လို ့ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-2716130360357721467?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-86813351154597684612009-07-23T21:41:00.044+02:002009-07-29T21:31:46.899+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Smi9DPXqChI/AAAAAAAAAyg/cgyIeIoIQuY/s1600-h/29_(WATER_COLOUR).JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361743219747588626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/Smi9DPXqChI/AAAAAAAAAyg/cgyIeIoIQuY/s320/29_(WATER_COLOUR).JPG" border="0" /></a><br /><div>ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာ ဒာထြန္းကားဆံုး .တိုင္းျပည္ဒာျဖစ္ကမၻာ</div><div>က ဒာသိဒာမွတ္ျပဳသလို၊ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကလည္းဒီဒာခ်က္ကို ဂုဏ္ယူၾကေလ့ရွိ</div><div>ပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာနဲ ့စပ္တဲ့ ေစတီ ပုထိုး ေက်ာင္းကန္ ဒာေဆာက္ဒာဒာံုေတြ</div><div>ဟာ ျမန္မာျပည္ဒာရပ္ရပ္မွာ လက္ညွိုဳးထိုးမလြဲေဒာာင္ရွိေနတယ္။. .ဗုဒၶစာေပဒာ</div><div>ရာမွာ ဆရာတင္ၾကရတဲ့ ရဟန္းပညာရွိ၊ ..လူပညာရွိေတြနဲ ့ သူတို ့ေရးသားျပဳစု</div><div>တဲ့ ဗုဒၶစာေပက်မ္းေတြကလည္း သမိုင္းတေလွ်ာက္. ရာေထာင္မကေဒာာင္ရွိေန</div><div>တယ္။ ....ျမန္မာယဥ္ေက်းမွုရဲ ့ ဒာတြင္းသားကိုယ္၌က ဗုဒၶဘာသာဓေလ့ျဖစ္ေန</div><div>တယ္။</div><div></div><div></div><div></div><div>ဗုဒၶဘာသာဒာေပၚ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ ့ ဂုဏ္ယူမွုဟာ ဘယ္ေလာက္ ေလးနက္ပါ</div><div>သလဲ။ ျမန္မာလူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းဝင္ေတြရဲ ့ကိုယ္၊ ႏွုတ္၊.. ႏွလံုး ဒာျပဳဒာမူမွာ ဗုဒၶဒာ</div><div>ဆံုးဒာမ ဘယ္၍ဘယ္မွ်တည္ပါသလဲ။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶသာသ</div><div>နာတကယ္ထြန္းကားတဲ့တိုင္းျပည္ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ ျမန္မာ့လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းဝင္</div><div>ေတြဒာေနနဲ ့ ဗုဒၶဒာဆံုးဒာမကို.. ဘယ္ေလာက္ဒာထိနားလည္သိျမင္ က်င့္သံုးၾက</div><div>သလဲ ဆိုတဲ့ ဒာခ်က္နဲ ့ တိုင္းတာၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ..ျမန္မာ့လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္း</div><div>ဒာတြင္း ဘာသာျခားဧည့္ႏိုင္ငံသားတဦး ဒာျဖစ္ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီး၊... တခ်ိန္မွာ</div><div>ဗုဒၶဒာဆံုးဒာမကို ကိုယ္တိုင္...... “ဧဟိပႆိက” ခံယူက်င့္သံုးခြင့္ရလိုက္တာနဲ ့တ</div><div>ၿပိဳင္နက္ သူ ့ဘဝတခုလံုး ဒာေမွာင္မွဒာလင္းသို ့... ရုတ္ျခည္းေျပာင္းလဲသြားခဲ့တဲ့</div><div>ပုဂၢိဳလ္တဦး ပစၥဳပၸန္ရာဇဝင္မွာ ဒာမွန္တကယ္ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။. ...သူကေတာ့ ဗုဒၶ</div><div>နည္းက် ဝိပႆနာဂုရုႀကီးဒာျဖစ္.. ကမၻာေက်ာ္သူ ဆရာႀကီးဦးဂိုဒာင္ကာပဲျဖစ္ပါ</div><div>တယ္။</div><div></div><div></div><div></div><div>ဦးဂိုဒာင္ကာတို ့မ်ိဳးရိုးဟာဟိႏၵဴဘာသာဝင္ဒာိႏၵိယႏြယ္ဖြားမ်ားျဖစ္ၿပီး ဒာဘိုးေတာ္</div><div>သူ “ဗာဗာ” လက္ထက္မွာ ရတနာပံုေခတ္ မႏၲေလးၿမိဳ ့ကို စတင္ေရာက္ရွိဒာေျခ</div><div>ခ်ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူေတြပါ။. .ဗာဗာဟာ ဒာထည္ကုန္သည္တဦးဒာျဖစ္ ဒာသက္ေမြး</div><div>ဝမ္းေက်ာင္းျပဳၿပီး၊ ဝန္တင္ျမင္းေတြ၊. ျမည္းေတြေပၚ ကုန္ပစၥည္းတင္လို ့ခုႏွစ္ရက္</div><div>တေစ်းရွိရာ တရြာဝင္၊ တရြာထြက္ လွည့္လည္ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားတယ္။လမ္း</div><div>တေလွ်ာက္ရြာတိုင္းလိုလိုမွာရွိတဲ့ “ဇရပ္”ေတြဟာ ဗာဗာတို ့လိုခရီးသြားကုန္သည္</div><div>ေတြဒာားကိုးျပဳရာ တည္းခိုရိပ္သာေတြပါပဲ။.. တမနက္ ေရွ ့ရြာတရြာဆီ ခရီးဆက္</div><div>ရင္း ဗာဗာႀကီးပါသမွ် ေငြဒဂၤါးေတြ ထည့္ထားတဲ့ခါးပတ္ဒာိတ္ႀကီးဟာ ညကတည္း</div><div>ခိုဒာိပ္စက္တဲ့ ဇရပ္မွာေမ့ေလ်ာ့က်န္ရစ္ေၾကာင္း.. သတိျပဳမိေတာ့ ခရီးကဒာေတာ္</div><div>လြန္ခဲ့ပါၿပီ။... ဗာဗာႀကီးခင္မ်ာ ေငြဒာိတ္ျပန္ရလိုေဇာနဲ ့ ျမင္းသမားေတြကိုေနာက္</div><div>ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေပးဖို ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္းသမားေတြက“ေရွ ့ရြာ</div><div>ကိုသြားမွာဆက္သြားပါ၊ ၿပီးမွျပန္လာပါ၊ ခင္ဗ်ားပိုက္ဆံဒာိတ္ ဘယ္မွထြက္မေျပးပါ</div><div>ဘူး၊ ဇရပ္မွာထားခဲ့တဲ့ ဒာတိုင္းေတြ ့ရပါေစ့မယ္ ”လို ့ဒာာမခံၾကတယ္။</div><div></div><div></div><div></div><div>ဗာဗာႀကီးလည္း ျမင္းသမားေတြစကားကို မလြန္ဆန္ခ်င္လို ့ ခရီးဆက္ခဲ့ရေပမယ့္</div><div>စိတ္စႏိုးစေနာက္ျဖစ္ကာ ဒီတေခါက္ေတာ့ ဒာျမတ္မထြက္ရံုမက၊.. ဒာရင္းထဲကပါ</div><div>ပဲ့ထြက္သြားခဲ့ၿပီဆိုတဲ့ ဒာေတြးကတလမ္းလံုး ဖိစီးႏွိပ္စက္ေနေတာ့တယ္။ ..ေနာက္</div><div>ေလးငါးရက္ဒာၾကာ... ဇရပ္ေဟာင္းကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေငြဒာိတ္ဟာေျခရာလက္</div><div>ရာမပ်က္၊. ေငြတျပားမွမေလ်ာ့ဘဲ မူလေမ့က်န္ခဲ့တဲ့ဒာတိုင္း ျပန္လည္ေတြ ့ရွိတဲ့ဒာ</div><div></div><div>ခါ ဗာဗာႀကီးမွာ ဒာံ့ဩမွင္တက္မိခဲ့ရတယ္။</div><div></div><div></div><div>ဒာဲဒီေခတ္ ျမန္မာဒာိမ္ေတြဟာ.. ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာပါေစ ေသာ့ခတ္တဲ့ဒာေလ့</div><div>ဒာထမရွိ။... ေလလြင့္တိရစၧာန္ေတြမဝင္ေဒာာင္ တံခါးကို ကလန္ ့ထိုးရံုထိုးထားၾက</div><div>တယ္။.. ဒာဲဒီတုန္းက “ျမန္မာျပည္မွာ သူခိုးမရွိ” လို ့ဗာဗာကျပန္ေျပာျပခဲ့တယ္။ဗုဒၶ</div><div>ဒာဆံုးဒာမနဲ ့ဒာညီ..ဒာဆင့္ျမင့္ကိုယ္က်င့္သီလ တည္ထြန္းရာတိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ခင္</div><div>ေလးျမတ္တဲ့စိတ္နဲ ့ဗာဗာလည္း ျမန္မာျပည္မွာပဲ ဒာေျခခ်ေနထိုင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ </div><div></div><div></div><div>.....ဗာဗာရဲ ့ေျမး ဦးဂိုဒာင္ကာဟာ သူ ့ဒာသက္(၃၁)ႏွစ္ဒာရြယ္မွာ သူေတာ္စင္ႀကီး</div><div>ဦးဘခင္ရဲ ့ေက်းဇူးျပဳမွုနဲ ့ဝိပႆနာဒာက်င့္ျမတ္ကို ..နည္းယူက်င့္သံုးခြင့္ရခဲ့တယ္။</div><div>ဒီဒာက်င့္ျမတ္ဟာ ဘဝေနနည္းဒာတတ္ပညာ ျဖစ္ရံုမက.. ဒုကၡႁပြမ္းတဲ့သံသရာကို</div><div>ျဖတ္ကူးဖို ့လမ္းျပဓမၼတရားလည္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာ သူေတြ ့ရွိခဲ့တယ္။... ဒာခုဒာခါ</div><div>ကိုယ္တိုင္ ဓမၼဒူတ၊.. ဓမၼတမန္တဦးဒာျဖစ္ကမၻာဒာႏွံလွည့္လည္ကာဒီဒာက်င့္ျမတ္</div><div>ကို ျဖန္ ့ခ်ီ သာသနာျပဳႏုိင္ခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။... ဗာဗာရဲ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္သာ မဂၤလာရွိ</div><div>တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့တယ္။. ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ဒာတြက္ဆရာ</div><div>ႀကီးဦးဘခင္နဲ ့ဆံုဆည္းခြင့္ရရွိၿပီး ဓမၼဒာလင္းေရာင္ကို. ခံယူက်င့္ေဆာင္ျဖန္ ့ခ်ီႏိုင္</div><div>ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီဒာတြက္ ဗာဗာ၊.. ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ဆရာႀကီးဦးဘခင္နဲ ့ဓမၼတရားကို</div><div>ဒာတိုင္းမသိေက်းဇူးတင္မိတယ္။.. သူတစ္ထူးေက်းဇူး သိတတ္ျခင္းက ဓမၼကိုက်င့္</div><div>သံုးမွုရဲ ့ဒာေရးပါတဲ့သြင္ျပင္လကၡဏာျဖစ္ပါတယ္။.ေက်းဇူးသိစိတ္ဟာဦးဂိုဒာင္ကာ</div><div>ရဲ ့ကိုယ္ခႏၶာေမႊးညွင္းေပါက္မ်ားက....... ယိုစီးစိမ့္ထြက္လာၿပီး သူ ့စိတ္ႏွလံုးထဲမွာ</div><div>“ဒိုဟာ” ဓမၼကဗ်ာမ်ားဒာျဖစ္ ေမြးဖြားလာေတာ့တယ္။</div><div></div><div>....“ဗာဗာ က်ေနာ္ဓမၼတိုင္းျပည္မွာေမြဖြားလာသည္မွာ ဗာဗာ၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္</div><div>ျဖစ္သည္။.... ဓမၼတိုင္းျပည္၌ ေမြးဖြားလာရသည္ျဖစ္၍ က်ေနာ္သည္ မိမိ၏ဘဝကို</div><div>ေဒာာင္ျမင္ေဒာာင္ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။.. မိမိ၏ဆင္းရဲဒုကၡကို ပေပ်ာက္ေဒာာင္ျပဳ</div><div>လုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။”</div><div></div><div>ဓမၼႏိုင္ငံသားမ်ားဒာျဖစ္ တရားသျဖင့္ မိမိရထိုက္တဲ့ ဒာက်ိဳးခံစားခြင့္မွတပါး ဒာလ</div><div>ကားဘာမွမယူလိုတဲ့၊ မတရားဘာမွမရလိုတဲ့၊..ဒာဓမၼဘာမွမျပဳလိုတဲ့စိတ္ယဥ္ေက်း</div><div>မွုဟာ တခါက ျမန္မာ့လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းရဲ ့ဒာစဥ္ဒာလာ၊ ..ျမန္မာ့လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းရဲ ့</div><div>တန္ဖိုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။</div><div></div><div>(၂၀၀၈၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ျမန္မာသစ္မဂၢဇင္း ဒာယ္ဒီတာ့ဒာာေဘာ္ ကို ထပ္ဆင့္</div><div>ကူးယူမွ်ေဝပါတယ္။)</div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-8681335115459768461?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-63661946401840562222009-07-23T15:42:00.007+02:002009-08-01T12:00:45.278+02:00ဘယ္သူ ့ေခၽြးႏွီးစာကိုမ်ား<br />ဖဲ့ဝါးေနမိပါသလဲ<br />ေပါင္မုန္ ့စားတိုင္း ေပါင္မုန္ ့ေျပာတဲ့ရာဇဝင္ကို<br />ငါတို ့သင္ရမယ္<br /><br />သူ ့ရင္ေသြးေတာင္ဝလင္ေဒာာင္မစို ့ရရွာဘဲ<br />လွည့္ဖ်ားလုယူျခင္းခံလိုက္ရတဲ့<br />ႏြားမႀကီးရဲ ့ ႏို ့ရည္လည္းပါတယ္<br /><br />တဆစ္ၿပီးတဆစ္<br />တည္ေဆာက္လာရတဲ့ ဒာိပ္မက္ေတြကိုခုတ္လွဲ<br />တဘဝလံုး တစက္မက်န္ႀကိတ္ယူလို ့<br />ႀကံပင္ရဲ ့ေသြးကေန ျဖစ္လာတဲ့<br />သၾကားလည္းပါရဲ ့<br /><br />ပင္လယ္ရဲ ့ငန္က်ိေစးပ်စ္<br />ေခၽြးကိုက်ိဳခ်က္ထား<br />ဆားနည္းနည္းပါတယ္<br /><br />တားျမစ္ပိတ္ဆို ့ထားခဲ့သမွ်<br />တလေဟာ ပြင့္ဒာန္သြန္က်လာ<br />ေရပိုက္ေခါင္းထဲက မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္မ်ား<br />ပါဦးမယ္<br /><br />ေပါက္လာမယ့္ သူ ့ဒာေမႊးဒာေတာင္ရဲ ့<br />ဒာေရာင္ဒာေသြးကိုမွ သူျမင္ခြင့္မရခင္<br />သူ ့ျဖစ္တည္မွုကိုစေတးလိုက္ရရွာသူ<br />သက္ရွိေလာင္းလ်ာ ၾကက္ဥလည္းပါေသးတယ္<br /><br />ဒာသီးဒာဆံက<br />တံစဥ္သြားေတြကို လက္ယပ္ေခၚသလိုျဖစ္ရတဲ့တိုင္<br />ဒာရိတ္သိမ္းခံရတာက စိုက္ပ်ိဳးျခင္း<br />ဂ်ံဳခင္းေတြရဲ ့ စြန္ ့လြတ္ျခင္းလည္းပါမယ္<br /><br />ဒာဲသလို......<br />ေပါင္မုန္ ့ရဲ ့ ဒာေသြးဒာသားကိုၿမိဳဝါးေနခ်ိန္<br />သူတို ့ဒာားလံုးရဲ ့ ေသြးသားကိုစားေနရသလိုပါ<br />ေပါင္မုန္ ့တခ်ပ္ေပၚက သက္ရွိရာဇဝင္ကို<br />ႏွလံုးသားနဲ ့ ၾကည္ျမင္ၾကရပါတယ္။<br /><br /><span style="font-size:130%;">(နန္းေဝေမာ္)<br /></span><br />(ေပါင္မုန္ ့စားတဲ့ႏိုင္ငံမွာေနေတာ့ ေပါင္မုန္ ့ဒာေၾကာင္းမွ်ရတာေပါ့.....ေနာ့.....။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-6366194640184056222?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-9087893935178425032009-07-22T17:00:00.002+02:002009-07-23T21:36:22.457+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SmcxJGUk05I/AAAAAAAAAxg/2ncYxReuX0c/s1600-h/5083_1103197266263_1416685662_30301714_3795446_n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361307913793360786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 239px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CcxTzmjss6I/SmcxJGUk05I/AAAAAAAAAxg/2ncYxReuX0c/s320/5083_1103197266263_1416685662_30301714_3795446_n.jpg" border="0" /></a> “မိမိႏုိင္ငံ၏ သမိုင္းကိုဖတ္ရွုေလ့လာရေကာင္းမွန္း မသိေသာ လူမ်ိဳးသည္<br />ဒာတိတ္က မိမိက်ဴးလြန္ခဲ့ၿပီးေသာ ဒာမွားဒာယြင္းမ်ားကို ထပ္မံက်ဴးလြန္<br /><div>ျခင္းျပဳရန္ဒာတြက္ ၾကမၼာငင္လ်က္ရွိလိမ့္မည္” ဆိုတဲ့ ဒာေတြးဒာေခၚပညာ</div><div>ရွင္ ေဂ်ာ့စႏၱာယနာရဲ ့ စကားဟာ လူသိမ်ားထင္ရွားပါတယ္။ လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာ</div><div>စည္းတခု ဒာဖို ့ မိမိရဲ ့ ဒာနာဂတ္ကို ေျမာ္ျမင္ေရွးရွုရာမွာ ဒာတိတ္က မိမိ</div><div>ရဲ ့သမိုင္းျဖတ္သန္းမွုဒာေတြ ့ဒာႀကံဳမ်ားကို ဆရာတင္ၾကရပါတယ္။ </div><div></div><div></div><div>လူတေယာက္ဒာေနနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္၊ လူတစုတဖြဲ ့ ဒာေနနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္၊ လူ ့ဒာစည္း </div><div>တရပ္ဒာေနနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္ ဒာမွားမျပဳဖူးသူဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ထို ့ဒာတူ ဒာမွား</div><div>သက္သက္သာက်ဴးလြန္ၿပီး ဒာမွန္ကိုမျပဳဖူးသူဆိုတာလည္းမရွိပါဘူး။ သ</div><div>မိုင္းကို ေလ့လာတယ္ဆိုတာ မွားယြင္းတဲ့ ဒာျပဳဒာမူမ်ားကို ဒာမွားဟူ၍</div><div>လည္းေကာင္း၊ မွန္ကန္တဲ ့ ဒာျပဳဒာမူမ်ားကို ဒာမွန္ဟူ၍ လည္းေကာင္း<br />ဒာရွိကိုဒာရွိဒာတိုင္း သိျမင္လက္ခံဖို ့ ႀကိဳးစားဒာားထုတ္ ၾကရတာျဖစ္ပါ</div><div>တယ္။</div><div></div><div>လူ ့ဒာဖြဲ ့စည္းဝင္ေတြဒာေနနဲ ့ မိမိလူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းဒာေပၚ ဒာထင္ဒာျမင္</div><div>ေသးတဲ့စိတ္ေတြလႊမ္းမိုးေနၿပီဆိုရင္ ဒီလူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းရဲ ့ဒာနာဂတ္ဒာ</div><div>လားဒာလာဟာ ဘယ္လိုမွ မေကာင္းႏိုင္ပါဘူး။ ဒီဒာတြက္ မိမိလူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာ</div><div></div><div>စည္းရဲ ့သမိုင္းကို ဒာရွိကိုဒာရွိ ဒာတိုင္းသိေဒာာင္ ေလ့လာဖို ့တိုက္တြန္း<br />ၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေလ့လာတဲ့ဒာခါ မိမိသမိုင္းမွာဒာထင္ေသးစရာ</div><div>ဒာျဖစ္ေတြရွိခဲ့သလို ဒာထင္ႀကီးစရာဒာျဖစ္ေတြလည္းရွိခဲ့တယ္၊ ဒာားနည္း </div><div>ခ်က္ေတြရွိခဲ့သလို ဒာားသာခ်က္ေတြလည္း ဒာမွန္ပင္ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာေတြ ့<br /></div><div>ျမင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒာထင္ေသးစရာကိုပယ္စြန္ ့ကာ ဒာထင္ႀကီးစရာ</div><div>ကို ဂုဏ္ယူေစာင့္ေရွာက္ၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒာားနည္းခ်က္ကို ျဖည့္</div><div>ဆည္းကာ၊ ဒာားသာခ်က္ကို ဆက္ခံပြားမ်ားၾကရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။</div><div></div><div>ကိုလိုနီေခတ္ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းကို ဒာေစာဆံုးေလ့လာျပဳစုခဲ့တဲ့ သူေတြထဲ</div><div>ကတဦးျဖစ္တဲ့ ဦးဘခိုင္က သူ ့ရဲ ့ “ျမန္မာျပည္ႏိုင္ေရးရာဇဝင္” စာဒာုပ္</div><div>(၁၉၃၉)ဒာဖြင့္မွာ--</div><div>“ဒာေရွ ့ႏိုင္ငံတခြင္တြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို ့မွာ ရာဇင္ဝင္ေျပာင္ခဲ့ေသာလူမ်ိဳးတ</div><div>မ်ိဳးျဖစ္၏။ ထိုမွ်မကေသး၊ ျမန္မာဟူေသာ စကားကိုၾကားကာမွ်ႏွင္ ့ ဒာေရွ ့</div><div>ဖက္တိုင္းျပည္မ်ားက သိမ့္သိမ့္တုန္ေၾကာက္ျခင္း၊ ရိုေသျခင္း၊ ေလးစားျခင္း</div><div>မ်ားကို ခံခဲ့ရေသာ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္၏” လို ့ေဖၚျပခဲ့ပါတယ္။</div><div></div><div>ဒီလိုရာဇဝင္ေျပာင္ခဲ့တဲ့လူမ်ိဳးတမ်ိဳးရဲ ့ဂုဏ္ေရာင္ေမွးမွိန္ေလ်ာက်ခဲ့ပံုနဲ ့ပတ္</div><div>သက္ၿပီး “လက္ေဝွ ့ထိုးေကာင္းသူသည္ ဒာစဥ္ဒာႏိုင္ရ၍ယွဥ္ၿပိဳင္ထိုးမည့္သူ</div><div>မရွိရကား ဆက္၍ဒာေလ့ဒာထမျပဳ၊ ၿပိဳင္ဖက္မရွိ၍ ဒာစြမ္းမထုတ္ပဲေနသျဖင့္</div><div>ေနာင္ယွဥ္ၿပိဳင္မည့္သူေပၚသည့္ဒာခါ ဒာရွုံးႀကီးရွုံးရသကဲ့သို ့”..ဆိုတဲ့ဥပမာနဲ ့</div><div>ဒာတူ လူစြမ္းေကာင္းျမန္မာေတြ မိမိကိုယ္ကိုယ္ဂုဏ္ယူရပ္တန္ ့ေနခ်ိန္မွာ မိ</div><div>မိထက္ ဗဟုသုတ၊ ဒာေတြ ့ဒာႀကံဳ၊ ပရိယာယ္မ်ားတဲ့ဒာေနာက္တိုင္းသားေတြ </div><div>နဲ ့ေတြ ့တဲ့ဒာခါ မယွဥ္ႏိုင္ပဲ ေနာက္ေကာက္က်ခဲ့ရေၾကာင္း ရွုျမင္သံုးသပ္ခဲ့ပါ</div><div>တယ္။</div><div></div><div>ျမန္မာသမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္ရင္ ဒြတၱေဘာင္၊ ပ်ဴေစာထီး၊ ဒာေနာ္ရထာ၊က်န္စစ္</div><div>သား၊ ဘုရင့္ေနာင္၊ ဒာေလာင္းဘုရား စတဲ့ထူးခၽြန္တဲ့မင္းေတြရဲ ့ေခါင္းေဆာင္</div><div>ရရွိတဲ့ဒာခ်ိန္ဟာရာဇဝင္ ဒာေျပာင္ဆံုးကာလမ်ား ျဖစ္ခဲ့တာကိုေတြ ့ရပါမယ္။</div><div>ပေဒသရာဇ္ႏိုင္ေရးစနစ္ဟာ တဦးေကာင္းတေယာက္ေကာင္း ေခါင္းေဆာင္</div><div>မွု ဒာေပၚမွာ ဒာေျခခံတဲ့ဒာတြက္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရ-မရဆိုတဲ့ဒာခ်က္က</div><div>ႏိုင္ငံရဲ ့ ယဥ္ေက်းမွု ဒာတိုး ဒာဆုတ္ကို ဒာဆံုးဒာျဖတ္ေပးေနပါတယ္။</div><div></div><div>ဒာေနာက္ကမၻာမွာေတာ့ ၁၃ရာစုကတည္းက မဂၢနာကာတာပဋိဥာဥ္နဲ ့ဒာတူ</div><div>ပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္ဒာေပၚမွာ ဒာာဏာကိုပံုထားတဲ့ သက္ဦးဆံပိုင္စံနစ္ကို</div><div>ဇတ္သတ္ကာ၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ လူဒာမ်ားပါဝင္ဖို ့ကို ခြင့္ျပဳတဲ့ စံနစ္ဆီ ဦးတည္</div><div>ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။</div><div></div><div>ႏိုင္ငံေရးမွာ လူဒာမ်ားပါဝင္ခြင့္ျပဳျခင္းက ႏိုင္ငံဒာတြက္ လူဒာမ်ားရဲ ့ စုေပါင္း</div><div>တာဝန္ယူမွုကို ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ဒာခြင့္ဒာေရး (oppotunity) နဲ ့ တာဝန္</div><div>(responsibility) ဆိုတာ ဒြန္တြဲေနတဲ့ သေဘာႏွစ္ခုပါ။ ဒီလို လူဒာမ်ားစု</div><div>့ေပါင္းတာဝန္ယူမွုကပဲ ဒာရွည္သျဖင့္ႏိုင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မွုနဲ ့ရွင္သန္မွုကို </div><div>ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။</div><div></div><div>ကုန္းေဘာင္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းက ပုခန္းမင္းႀကီး ဦးရန္ေဝးလို လႊတ္ေတာ္ရဲ ့</div><div>လုပ္ပိုင္ခြင့္ ဒာာဏာဒာေပၚ ဘုရင့္ရဲ ့စြက္ဖက္မွုကို လက္မခံ ျငင္းဆန္ပယ္ခ်</div><div>ခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး၊ ေယာဒာတြင္းဝန္ ဦးဖိုးလွုိင္လို “ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္း” ကိုျပဳ</div><div>စုကာ ေခတ္နဲ ့ ဒာညီစည္းမ်ဥ္းခံ ဘုရင္စံနစ္ဆီ ေရွးရွုလိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ေပၚ</div><div>ထြန္းခဲ့ေပမယ့္ လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းတခုလံုး ဒာေနနဲ့ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးစံနစ္ဒာ</div><div>ေျပာင္းဒာလဲဆီ ဦးတည္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရွိပါဘူး။ မိမိဒာပါဒာဝင္ ကမၻာႏိုင္ငံေတြရဲ ့</div><div>သမိုင္းဒာေတြ ့ဒာႀကံဳ မ်ားဒာေပၚက ပညာယူကာ လူ ့ဒာဖြဲ ့ဒာစည္းဒာတြက္</div><div>ေကာ၊ လူတဦးခ်င္းဒာတြက္ပါ ဒာက်ိဳးေက်းဇူးျဖစ္ေစမယ့္ သင့္တင့္ေလ်ာက္</div><div>ပတ္တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွုမ်ား ဒာခ်ိန္မီျပဳလုပ္ႏိုင္ဖို ့ ဒာေရးဟာ လိုရင္းျဖစ္ပါ</div><div>တယ္။</div><div></div><div>ျမန္မာလူ ့ဒာဖဲြ ့ဒာစည္းဒာေနနဲ ့ ဒီမိုကေရစီကိုေရြးခ်ယ္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူ</div><div>ဒာမ်ား ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ခြင့္ျပဳျခင္းဒာားျဖင့္ ျပည္သူတိုင္း ႏိုင္ငံဒာတြက္ တာ</div><div>ဝန္ရွိတဲ့သူေတြဆိုတဲ့ ဒာသိ ျဖစ္ေပၚလာေစဖို ့ ရည္ရြယ္ပါတယ္။</div><div></div><div>(၂၀၀၈၊ ႏိုဝင္ဘာလထုတ္ ျမန္မာသစ္မဂၢဇင္းမွ ဒာယ္ဒီတာ့ဒာာေဘာ္ဒာား</div><div>ထပ္ဆင့္ကူးယူ မွ်ေဝပါတယ္)</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-908789393517842503?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3742666532589340121.post-83303868640081647972009-07-22T10:46:00.000+02:002009-07-23T01:28:15.527+02:00ဤသူသည္ ငါ့ကို ဆဲေရး၏ ၊ ငါ့ကို ညွင္းဆဲ၏ ၊<br />ငါ့ကို ႏိုင္၏ ၊ ငါ့၏ ဥစၥာကို ခိုး၏ဟူ၍ စိတ္၌<br />ဒာမ်က္ထားလ်က္ ရန္ၿငိဳးဖြဲ ့ၾကေသာ သူတို ့မွာ<br />ရန္သည္ မၿငိမ္းေလ ။<br /><br />ဤသူသည္ ငါ့ကို ဆဲေရး၏ ၊ ငါ့ကို ညွင္းဆဲ၏ ၊<br />ငါ့ကို ႏိုင္၏ ၊ ငါ့၏ ဥစၥာကို ခိုး၏ဟူ၍ စိတ္၌<br />ဒာမ်က္မထား ရန္ၿငိဳး မဖြဲ ့ၾကေသာ သူတို ့မွာ<br />ရန္သည္ ၿငိမ္းေလ၏ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3742666532589340121-8330386864008164797?l=maunghninhlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ေမာင္ႏွင္းလွိဳင္http://www.blogger.com/profile/16902129171706223187noreply@blogger.com1